Het sprookje van Familie Bofkont heeft vele kanten.
De vrijdag begon als een boos sprookje.
Grietje!
Ze lag in de wei en had het hoofd in de schoot gelegd.
Was het haar tijd?
Moest ik die zure appel eindelijk doorbijten?
Het leek er alles op.
Dokter Peter, toch al onderweg voor Zeus en Lellebel, belde.
Hij was ernstig verlaat.
Gelukkig, dat gaf ons extra tijd met Grietje.
Emmertje appels, emmertje paardenwortelen, zweetmes, borstel.
Als ze dan naar de Koeienhemel ging, moest ze er knap bijliggen.
Door al die TLC kroop ze zowat ín ons.
Steunzoeken, dankbaarheid, genieten, het zat er allemaal in.
Mozzarello verrekte ondertussen z’n nek van het om een hoekje meeloeren.
Wat deden ze daar toch allemaal?
Mozzarello!
Wat moet HIJ straks, zonder zijn Grietje?
——————
Daar was de Dierendokter.
Prik voor Zeus, boost voor een leuke lente, hopelijk nog een zomer erachteraan.
Bulle loopt ook niet best meer, concludeerde hij, maar dat was oud nieuws.
Lellebel.
Die bult op haar buik zo groot als een halve galiameloen, wat was dat?
Tumor? Abces? De Dierendokter somde wat mogelijkheden op.
Zo te zien had ze er (nog?) geen last van, lekker laten doorhobbelen dus.
——————
Toen naar Grietje.
Ze stond bij Mozzarello, op zere hoeven, maar met een iets betere blik.
Op dit moment krijgt ze 120 pijnpillen per dag, zei ik.
De Varkensdokter hield telefonisch ruggespraak met een doorgewinterde Koeiendokter.
Punt bij Grietje is: de koppige stierkoe (ook zij dus) laat zich NIET behandelen.
——————
We zijn uitgekomen op een medicinale spray om haar hoeven mee in te spuiten.
Wie weet gaat dat lukken.
De spray is besteld, en verder afwachten, met uiteraard de beproefde TLC.
Nog maar even aanzien, zei de Dierendokter.
—————–
Morgen is er weer een dag, en daarna hopelijk weer eentje.
Kom op Grietje, 10 mei ben je jarig!
Wordt Vervolgd.
——————
#koe #waterbuffel #hoeven #pijn #tlc #bofkont