EN DOOR…

De Rendac komt steeds dichterbij maar BIG eet eerst zijn appeltje op bij DRIEOOGJE

Die beregezellige Workshop én Vriendenavond, wannééééér ook weer?

De trein die nooit meer stopt.

De bestseller die de Boerin in Frankrijk schreef, ooit, in de vorige eeuw.

Precies.

Zo is het leven met levende have.

De trein die nooit meer stopt.

Dat blijft van alle tijden.

——————

’s Nachts Drieoogje van haar idyllische bruggetje opgehaald.

De Regels van Rendac: om 6.00 uur móét ‘het kadaver’ aan de weg liggen.

Nou, Drieoogje lag er mooi bij hoor, alles d’r en d’r an voor haar hemelreis.

Niet aan de dijk: op eigen erf, tussen de hoge platanen.

Tegen meerprijs, logisch, de chauffeur moet meer manoeuvreren.

Tussen het Grote Wachten door de dagelijkse routine.

Voeren, medicatie, waterbakken, drollen.

Snel, snel, gauw, gauw, want ondertussen steeds maar weer de dijk afturen.

Zie jij al wat? Daar! O nee, die lijkt erop…

Altijd weer die zenuwen.

De zenuwen voor het definitieve.

——————

We zwaaiden Drieoogje rond 13.30 uur uit.

Big stond er een appeltje bij te smakken.

En door.

Emmers uitschrobben, betadine, schone lappen, lauw water, naalden, spuiten, en meer.

De Dierendokter was in aantocht.

Voor Bertha.

Wordt Vervolgd.

——————

#varkens #uitvaart #afscheid #rendac #achtbaan