Er waren eens twee jonge mensen.
Ze woonden in Rotterdam.
November 1944.
De jonge vrouw was hoogzwanger van hun tweede.
De jonge man moest zich verplicht melden bij de Duitsers.
Dat weigerde hij.
Tot hij op een nacht werd opgepakt: de razzia van 10 op 11 november.*
Hij kon nog net zijn hoed meegrissen.
——————
De opgepakte mannen werden verscheept naar Kampen.
Vanuit Kampen per trein naar Duitsland, voor de tewerkstelling.
Op de kade in Kampen moesten de mannen in rijen gaan staan.
De Duitsers die dat regelden raakten de tel kwijt.
In die chaos boog de de jonge man snel voorover.
Hij trok zijn opgevouwen hoed uit zijn jas, zette hem op, en glipte de rij uit.
Vanaf dat moment liep hij met opgeheven hoofd de kade over.
Overal stonden groepjes Duitsers met elkaar te plauderen.
De jonge man knikte links en rechts: “Gute morge, gute morgen.”
En de Duitsers groetten hem terug.
——————
Op 5 december 1944 was hij weer thuis, te voet van Kampen naar Rotterdam.
Zijn vrouw, al die tijd in angst gezeten, beviel van schrik ter plekke van hun tweede dochter.
——————
Bij onze bevrijding van Repelsteeltje uit het proefdierlaboratorium dacht ik aan mijn vader (toen 27 jaar).
Links en rechts groetend bereikten wij de parkeergarage, met Repelsteeltje verstopt onder een laken.
“Goedemiddag, goedemidddag.”
Ook wij werden teruggegroet.
Diezelfde avond lag Repelsteeltje bij de warme kachel in gezelschap van Boy George, wie anders?
——————
* DE RAZZIA VAN ROTTERDAM EN SCHIEDAM
https://stadsarchief.rotterdam.nl/zoek-en-ontdek/themas/de-razzia/
REPELSTEELTJE
https://familiebofkont.nl/boek/repelsteeltje/
——————
#ouders #oorlog #razzia #hoed #tewerkstelling #big #proefdier #kat