‘Ik stel mij voor: niets bekend van een zwangerschap en ineens is daar een buik vol. Eerst de schrik want hoe ga je dit doen. Uiteraard hou je nu al van die kleintjes want je bent er gek op en ga je van alles regelen om ze een warm en liefdevol ontvangst te geven. En Wilma extra te vertroetelen want ja: zij moet het maar weer doen. Maar ik kan mij makkelijk voorstellen dat dit ook voor Het Beloofde Varkensland wederom een hele klus is. Want daar wordt nu al keihard gewerkt. Biggen zijn superleuk ( alles wat klein is) maar binnen de kortste keren loopt daar een hele piratenbende rond te banjeren . Doneren maar want voor niks gaat de zon op, ook niet bij Het Beloofde Varkensland. Lieve Wilma, je mocht uitrusten. Toch nog een keer kleintjes met dat verschil dat ze deze keer mogen blijven. Go for it, lieve mamma.’
PaulaRob B.
——————
Wilma heeft de boel behoorlijk op z’n kop gezet in huize Bofkont.
Wie had dit nu kunnen bedenken?
Wilma ging gewoon met pensioen naar Het Beloofde Varkensland.
Ze liep er smalletjes bij, haar rug zo scherp als een mes.
Daar zit geen plat dak op, zou de boer van Betsy gezegd hebben.
Integendeel: onze Wilma had een puntdak.
——————
Die gaan we eens lekker bijvoeren, dacht ik, toen ze de Bofkontbus inliep.
Dat was op 10 februari.
Terugredenerend zat Wilma toen al op de helft van haar dracht…
——————
Gisteren trok ze een zwart spoor door het groene gras.
Hier liggen, daar weer graven, nee tóch daar, daar ligt het vast lekkerder.
En steeds vaker die golvende deining door haar bemodderde buik.
Ondertussen draafden wij heen en weer met bouwspullen.
Een kraamhuis! Zo snel mogelijk een kraamhuis voor Wilma!
Met een stevige vloer en een bumper tegen elke wand.
——————
TIJDPERK BETSY
O ja, die bumpers.
En dan is het tijdperk Betsy weer terug.
Ook begin april, nu 11 jaar geleden.
Maar Betsy was een bewuste keuze, daar zat een heel plan achter.
Een drachtige fokzeug vrijkopen uit de intensieve varkenshouderij.
Het allereerste moedervarken dat haar biggen groot zou zien worden.
Net zo groot als zichzelf, ongekend, dat wiel gingen wij uitvinden.
Iedere vleeseter verliefd maken op varkens, aan ambities geen gebrek ;-)
De boer van Betsy raadde ons toen die bumpers* aan.
Ook loodste hij ons, telefonisch, door Betsy’s loodzware bevalling heen.
——————
‘Ooit heb jij wel eens verteld dat dat hele Bofkontenbos, Betsy en de biggen best een uitdaging was.’
Ilse S.
Nou Ilse, of die periode een uitdaging was, op alle fronten.
Voor jou, en voor alle Betsy-fans, nog eens genieten van Betsy the Movie.
Gaan wij weer gauw door met die bumpers voor Wilma.
Wordt Vervolgd.
BETSY THE MOVIE
https://bofkont.tv/betsy-van-pechvogel-tot-bofkont.html
of via deze link:
https://vimeo.com/familiebofkont/betsy-van-pechvogel-tot-bofkont
——————
*BUMPERS
Fokzeugen hebben zware lichamen. Ze zijn er niet wendbaar mee. Daarom kunnen ze onhandig neerploffen en per ongeluk op een biggetje terechtkomen. Zo’n pechvogeltje overleeft dat niet. In varkensboerenjargon heet dat ‘doodliggen’. Daar zijn die bumpers voor. Het moedervarken ploft dan tegen de bumper aan in plaats van tegen de wand. Zit er op dat moment een biggetje achter haar rug, dan kan het beestje onder luid gekrijs nog snel wegkomen in de ruimte tussen moeder en wand (hopelijk).
——————
#feelgood #varken #drachtig #moeder #modderbad #biggetjes #bumper #doodliggen