Dinsdag 12 juli 2011
KALFJE REDDEN – WIE HELPT MEE?
Vannacht is er een stierkalfje geboren bij de Zomerbuurvrouwen.
We zagen het beestje in de sloot liggen.
Het water ingesprongen en het kalf eruit gesleurd.
Maar zijn moeder wilde het niet laten drinken.
Boer gebeld (woont elders).
Daar was hij al, met tang, even later was het kalf geoormerkt. “Komt wel goed met die moeder,” en weg was hij weer.
Maar het kwam niet goed met de moeder.
Ze moest niets van dit kalfje weten.
Opnieuw viel het bulletje in de sloot, deze keer helemaal kopje onder.
Kees zag het gebeuren en trok het de kant op.
En nu ligt het bulletje hier op stal.
Bellen met Peter Klaver:
“Kopje onder? Meteen aan de antibiotica!”
Weggestormd om antibiotica te regelen, en naar boer Henk voor de broodnodige biest. Maar nu het volgende:
We willen het kalf laten opgroeien bij Familie Bofkont en de boer geld bieden om dat voor mekaar te krijgen. Wie lapt er mee?
Meer foto’s volgen…
Woensdag 13 juli 2011
De Dag van VVV – VLUG VEEL VAAK
Het kleine Watermannetje ligt nu in het stro bij Familie Bofkont. Dat kletsnatte weiland had hij niet overleefd, zonder biest. Biest is van levensbelang voor een pasgeboren kalf: 5 liter binnen 24 uur.
Leerde ik al op de Boerenschool, in de koeienles: VVV! VLUG VEEL VAAK.
Van VLUG was allang geen sprake meer. Tussen geboorte en de eerste druppels melk zat een zee van tijd. Toen we eindelijk alles hadden, anti-biotica, fles, biest, lukte het niet om de speen in zijn bekje te krijgen. Waterman had geen zuigreflex en snapte niet wat hij moest doen.
Dus na de mislukte VLUG kwamen VEEL en VAAK al helemaal niet meer aan bod.
Bellen met Peter Klaver:
“Roep er een veearts met een maagsonde bij! Er móét biest in. NU.”
Veearts kwam en via de maagsonde zat er snel 2 liter biest in. Waterman’s temperatuur was 38.1, wat aan de lage kant, maar niks om je zorgen over te maken. Wel liep er slootwater en troep uit zijn neus.
Vannacht zelf aan de bak met de maagsonde, doodeng. Je ziet niet wat je doet, bang om hem pijn te doen, maar het ging goed. Zo word je vanzelf een boerin :-)
En vanochtend meteen weer een klopjacht op biest. Alle boeren uit de polder doken hun vrieskisten in. En ik mocht er niks voor betalen, zo aardig en behulpzaam. Zij weten als geen ander hoe het is om een kalf er doorheen te slepen met de maagsonde. En zo ploegen en zwoegen we maar door.
En Waterman? De biest doet hem zichtbaar goed. Hij zegt zachtjes boe als ik langsloop, heeft een heerlijk zachte vacht en rode wimpers.
Wordt Vervolgd.
Vrijdag 15 juli 2011
De Dag van Het Onbestemde Gevoel
Dode kraai in de boomgaard gevonden. Vrouw Vos omgevallen. Waar is het Witte Duifje gebleven? Tot ik een paar witte veertjes op het erf zag. Kan Waterman wel of niet bij Familie Bofkont blijven wonen? Vrouw Vos die twee stappen vooruit zet en de volgende dag weer één terug. Het Biggenbos waar ons ook voortdurend verrassingen te wachten staan. Een opeenstapeling van hoofdbrekens en gebeurtenissen.
En toen viel de bijl.
Waterman krijgt GEEN lang & gelukkig leven bij Familie Bofkont. De boer wil hem niet verkopen.
Hij is weg :-( Na die drie dagen bij Familie Bofkont laat Waterman een blijvende indruk achter.
Het nummer van zijn oormerk was 7: het getal van de strijd. En die strijd hebben we gestreden.
Maar we moeten verder. Met hernieuwde krachten. Wie weet waar we die nog voor nodig hebben…
Grote dank voor alle steun, immaterieel en materieel!
(De materiele steun wordt uiteraard teruggestort).
En nu ga ik naar Vrouw Vos. Die heeft vandaag een goede dag. De zon schijnt.
Wordt Vervolgd.
