Eén stap vooruit, tien stappen terug.
Zo voelt het na zoveel jaren Het Beloofde Varkensland.
——————
In de zaterdagkrant grote reportage over een slagerij met als kop: Van vlees en bloed.
https://www.volkskrant.nl/volkskrant-magazine/op-bezoek-bij-het-rotterdamse-slagersparadijs-schell-wil-je-een-stukje-biltong-proeven-lieverd~bb60f3e1/
‘Een slagersparadijs van pens, zoutvlees tot varkensoren.’
Zo wordt de historische slagerij (vanaf 1796) verwoord.
‘Ver voordat ‘multicultureel’ een term voor beleidsmakers werd, was de Rotterdamse slagerij Schell, nu in handen van de achtste Freek Schell, al een mengelmoes.
Ik had er nog nooit van gehoord.
——————
Van varkensparadijs naar ‘slagersparadijs’.
‘Vandaag in de aanbieding: varkenskop, 3,38 euro per kilo.’
Op de foto staat een schaterende slagersvrouw met in iedere arm een ontveld varkenshoofd.
Bij leven hadden het Bertha & Sjaan kunnen zijn.
——————
Vlees als verbinding: de bewust gekozen invalshoek van de verslaggever.
In het ‘slagersparadijs’ gaat het om de mensen, die er werken, die er komen.
Zelfs de Veganistische Stadsgids van Rotterdam is enthousiast:
Anja Brand, een veganistische stadsgids die tijdens haar stadstour altijd slagerij Schell aandoet, zegt het zo, jonglerend met hyperbolen: Rotterdam is de meest multiculturele stad van Nederland. Daar is de West-Kruiskade het mooiste voorbeeld van, met slagerij Schell als eminent uithangbord. ‘Bij Freek gaat het om alle Rotterdammers, waar je wieg ook heeft gestaan’, zegt ze, staand in de slagerij. ‘En dat moeten we niet vergeten bij de gemeenteraadsverkiezingen. Het is hier in de slagerij voor iedereen, voor alle mensen die elkaar iets gunnen en elkaar complimenteren.’
——————
Op Het Beloofde Varkensland zijn Bertha & Sjaan baas over eigen vlees & bloed.
En over verbinden gesproken: de bofkonten hebben het uitgevonden.
Varkens zijn de vleesgeworden verbinders, pur sang.
Daar zijn we hier wel achtergekomen, na al die jaren varkensparadijs.
——————
Ik gun die mengelmoes-van-mensen hun verbondenheid, daar in Rotterdam.
Van harte.
Maar die arme dieren dan…
——————
En toen kwam deze mail (hoezo toeval).
‘Lieve familie Bofkont, ik koester nog altijd een warm plekje in mijn hart voor jullie. Ik zou graag een workshop volgen in september als dat kan. Veel liefs.’
Thom B.
Thom!
Thom kwam als 9-jarig Thommetje met zijn ouders naar Het Beloofde Varkensland. Hij werd verliefd op Brutus & Co. En op zijn 16-e maakte hij een Vlammend Varkenswerkstuk (maatschappijleer, atheneum 4).
Nu is Thom 24.
Na 15 jaar komt hij weer naar Familie Bofkont.
Thom = hoop.
Dankjewel Thom, we kunnen weer door.
En tot september op Het Beloofde Varkensland!
Wordt Vervolgd.
——————
VLAMMEND VARKENSWERKSTUK
https://bfknt.nl/slachtvarkens-de-behandeling-van-slachtvarkens-in-nederland-thom-b.jpg
——————
#varken #slacht #slager #vlees #hopeloos #redden #hoop #bofkont