
De afgelopen periode was ik de varkenshoedster-van-dienst.
Ontbijt serveren, en als ze uitgesmakt zijn medicatie uitdelen.
Een rondje pijnpillen overdag, én een rondje ’s nachts.
Daar gedijen de bofkonten het best bij.
——————
Het zit zo:
Stramme pootjes (Juffrouw Loes), zere hoeven (Drinkebroer), artrose (Grietje), etc.
Geen enkele mensenkwaal is de bofkonten vreemd.
Deels door ouderdom, maar ook jeugdige ‘vleesvarkens’ kunnen de klos al zijn.
Hoe Bandita door het leven strompelt, ach ach ach, dat doet gewoon pijn aan je ogen.
En de stakker is pas één jaar oud :-(
——————
De Bandito’s en de Wilmaatjes zijn ‘ontworpen’ voor een leventje van 6 maanden.
Eigen schuld dus, dikke bult, had ik maar niet zo stom moeten zijn.
Want wie gaat er nu varkens van de slacht redden?
Maar ik WIST DAT NIET toen ik lang, lang geleden varkenspionier werd.
Dat wist niemand, ook varkensboeren niet, die maken hun varkens maar 6 maanden mee.
(Fokken op sterke benen is overbodig voor zo’n kort bestaan, er wordt gefokt op optimale vleesgroei).
Daar krijgen de Bandito’s en de Wilmaatjes die zere benen van.
En dan loop je dus dag en nacht boterhammen-met-pindakaas-en-pijnpillen uit te delen.
——————
Juffrouw Loes, Gerrie, Lellebel, Grote Broer, Thor, Meid, Ries, Kleine Theun, Brody, Bandita, Bandito, Hamlet, Dumpie, Pinokkio, Leukerd, Drinkebroer, de Zusters, Kleine Beer, Flemert, Moesje en haar zoon Valentino.
Drinkebroer krijgt er nog veel meer bij, hij zit in de gevarenzone.
Dan Grietje.
Zij krijgt 60 pijnpillen bovenop haar koeienbiks, uitgeserveerd in een grote emmer.
Evenals Zeus & Bulle.
Zeus 30 pillen, Bulle een boterham met alleen pindakaas.
Bulle hoeft geen pijnpillen, maar anders staat hij zo sip te kijken als hij niks krijgt.
——————
Het nachtrondje is oppassen geblazen.
Varkens slapen licht, zelfs in hun slaap staan ze nog aan.
Ze liggen allemaal bij elkaar, bedekt door een berg stro.
Niet iedereen is aan de medicatie.
Maar de bofkonten die níét aan de pijnpillen zijn, ruiken de pindakaas wél.
——————
Wie wat krijgt is te zien aan hoe het brood gesneden is.
Iedere patient zijn eigen vormpje.
Brody is een makkie.
Klokslag 3 uur komt hij al aantrippeld in het donker.
(De schrandere Brody ‘weet’ eerder dan ik wanneer mijn wekker afgaat).
——————
Maar dan Leukerd: daar begint het gedonder.
Leukerd en zijn zus Nikkie lijken sprekend op elkaar.
Alleen heeft Nikkie een staart en Leukerd niet.
Maar haar staart is onzichtbaar door het stro.
Wie is wie? Er is maar één manier: razendsnel zijn.
—————–
Ondertussen staan alle bofkonten op scherp.
Daar sta je dan met dat afzakkende lampje op je voorhoofd, in wankel evenwicht door die bulten stro.
En ieder moment kunnen er honderden kilo’s varken op je afstormen.
Nikkie is de felste en de snelste.
Enfin.
Altijd weer fijn als het gelukt is…
——————
Maar dan, als de meute weer ligt te snurken.
Zeus & Bulle herkauwend onder de hooikap.
Die zwarte stille nacht, de kalmte op het erf.
Geen auto’s, geen vliegtuigen.
Rúst.
Zomaar even wat rondlummelen nog.
Van je af kijken, de verstilde polder in.
Dan denk ik aan de Boerin in Frankrijk.
Hoe zij haar boeken schreef, ook ’s nachts, als de boel weer tot bedaren was.
‘l Histoire se repète.
Wordt Vervolgd.
——————
BOERIN IN FRANKRIJK

——————
#varkens #pijn #medicatie #nacht #boterham #pindakaas #bofkont