Soms komt er een woord in me op.
Bestáát dat woord eigenlijk wel?
Even opzoeken: ja, het bestaat.
Prakkedenken.
1888 staat erbij vermeld.
Laat dat nou het geboortejaar zijn van mijn oma.
De oma van ‘Maar daarom niet getreurd’.
Nu weet ik van wie ik dat woord heb.
——————
De laatste dagen weer heel wat ‘geprakkedacht’.
(hoe vervoeg je dat woord eigenlijk?)
Lopen prakkedenken dus.
Kleine Beer & Flemert naar huis halen, of niet?
En Wilma & Co dan verhuizen naar het Bofkonteiland, of niet?
De voordelen, de nadelen.
——————
De oude Flemert ziet geen hand voor ogen meer.
Verplaatsen, een nieuwe plek, ook al is het zijn oude: veel te angstig voor dat mannetje.
Daar komt zijn zo-nu-en-dan-verwarde-varkensbrein nog bij.
Niet meer doen dus.
——————
En Wilma?
Ach, wat loopt zij toch slecht ondanks haar nieuwe muiltjes.
Ook Wilma ziet geen klap, met dank aan die deftige oogkleppen.
Geen zicht, strompelen over onbekend terrein.
Hoe blij zal deze strenge moeder zijn in den vreemde?
——————
En gisteren haar dochter Hennetje, plotseling, zie jij zie zij wat ik ook zie?
Nee hè? Ja dus!
Die gaat nu haar moeder al achterna.
Vijf maanden oud… na Zwartpootje nu Hennetje dus ook al.
Welkom in de Club van Biggen met Belabberde Benen!
Wie volgt?
——————
Conclusie van al dat geprakkedenk:
Ze dronken een glas, en deden een plas, en alles bleef zoals het was.
‘Maar daarom niet getreurd,
het hemd hoog opgebeurd,
en vrolijk rondgesprongen!’
Fijne donderdag allemaal!
Wordt Vervolgd.
——————
#varkens #lopen #blind #verhuizen #denken