Zoveel jaren, zoveel varkens, zoveel bagage.
Geen rugzakje, een hútkoffer, mensen ;-)
——————
Wat heeft die Wilma er ingehakt.
Bekaf maar blij: veel van haar geleerd.
Wilma bracht me daar een lading food for thought met zich mee.
Ook – juist! – toepasbaar op al haar collega-vleesfabriekjes, in hun kraamstallen.
——————
En zo kom ik op de Moeder van Sjonnie.
Eerst kwam haar zoon Sjonnie naar Het Beloofde Varkensland.
De beste-big-uit-de-stal mocht van de boer mee naar Familie Bofkont.
Een jaartje later volgde de Móeder van Sjonnie, zo uit de kraamstal.
Bij hun weerzien vielen er geen harde boerenklappen.
Ze waren vreemden voor elkaar geworden.
Sjonnie had inmiddels al een eigen leven opgebouwd.
Onafscheidelijk van Pinokkio en Moszkowicz.
——————
Met de Moeder van Sjonnie kwam het ook helemaal goed.
Een eigen samengesteld pleeggezinnetje.
Willy, Maxie, Kleine Beer, en de Black Boys.
En ze leefden nog lang & gelukkig.
——————
Op vrijdag 29 augustus 2019 blies de liefste pensionada ter wereld haar laatste adem uit.
Gisteren viel 29 augustus weer op een vrijdag.
Maar toen moest ik de Wilma-soap, over de pittigste pensionada ter wereld, nog afronden.
Vandaag zijn alle gedachten bij De Moeder van Sjonnie.
26 juni 2008 – 29 augustus 2019
Dit was haar leven:
Vijf jaar gevangenschap, zes jaar vrijheid.
De Moeder van Sjonnie forever!
Wordt Vervolgd.
——————
DE MOEDER VAN SJONNIE
https://familiebofkont.nl/boek/de-moeder-van-sjonnie/
——————
#varkens #biggetjes #fokzeug #moedervarken #vlees #slacht #pensioen