Woensdag 31 mei 2017 – 20:15
BALKONSTUMPERTJE (1)
Cri de Coeur
We zijn nu onderweg om de situatie met eigen ogen te gaan bekijken, want vanochtend kreeg ik onderstaande hartekreet:
‘Nu is het trieste geval dat er al 2 jaar een varkentje op een balkon staat bij mij in de buurt op beton. De man heeft 2 pittbullen die hem constant grijpen. Hij staat in de brandende zon. In de sneeuw.
Maar het allerergste is……de kinderen (het is hier niet zo’n geweldige buurt qua opvoeding) dat deze kinderen er een spel van maken wie met een pijltje de ogen van het varkentje te kunnen raken.
Ik heb 144 gebeld en nog 4 mensen. Dierwelzijn ook gebeld. Dieren-ambulance. Niets. Nu eindelijk wil deze man hem wel kwijt na 231 uur met hem gesproken te hebben. Lieve weldoener, ik weet dat het een lot uit de loterij moet zijn voor dit beestje, maar ik smeek u alstublieft denk er over na, alstublieft.’
——————
Donderdag 1 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (2)
Zorgenkind
De hele nacht last gehad van brandend maagzuur. Pure woede. Wordt er niet beter op nu een vrouw-met-ook-een-varkentje-in-huis mailt:
‘Een balkon! Dat doet je toch niet! Dat doe je nog niet eens een hond aan. Terwijl er tegenwoordig zulke goede info is over huisvarkens. Jammer dat ik maar plek in huis heb voor 1 varkentje, anders nam ik deze erbij.’
De blinde vlek. Niet alleen in de vee-industrie…
Hij noemde hem Knor. Zoveel kreeg ik er nog net uit. ‘Die man is lam!’ riep Marianne, die zowat uit haar scootmobiel stuiterde van vreugde dat Knor mee mocht naar Het Beloofde Varkensland.
‘Als je niet goed voor hem zorgt, breekt de pleuris uit!’ walmde de man met een drankkegel in mijn gezicht.
De pitbulls stonden te prostesteren in de slaapkamer, de fretten probeerden onophoudelijk een uitgang uit hun gevangenschap te vinden, de kat sloop door het flatje, de vissen zwommen in het aquarium en het balkonstumpertje zat op een dun lapje in z’n bench.
Drie jaar is ie. Rondom zijn keel en wangen is het één groot littekengebied. Met dank aan de pitbulls.
Toen ik vannacht ineens stijf rechtop zat van een verschrikkelijk geluid, herinnerde ik me een flard van het chaotische gesprek in het flatje. Het woord ‘aanvalle’ was een paar keer gevallen in een volsterkt onduidelijke context.
Nu weet ik het.
Knor kreeg 2 gruwelijke epilepsieaanvallen. Plus de aanzet voor een derde. Onderweg had hij al twee keer overgegeven.
Gerrie zei het al:
‘Diep in mijn hart hoopte ik het al en ja hoor dit varkentje mag zich voor zijn hele leven Bofkont gaan noemen. Fantastisch. Voor de mensen die nog geen (betaalde) Vriend van Familie Bofkont zijn zeg ik nu DOEN. Ook dit varkentje zal weer de nodige kosten met zich meebrengen.’
En zo is het Gerrie. Dokter Peter is al weer onderweg.
Ik hoop met heel mijn hart dat dit dier te behandelen is, dondert niet wat het kost. Zo’n onvoorstelbaar grote schat heb ik zelden meegemaakt. Vannochtend kwam hij tegen me aanliggen met z’n kopje op het toetsenbord. Die oogjes! Dit balkonstumpertje gun je de wereld.
Wordt Vervolgd.
PS
Quotes van de dag:
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat het bericht van het balkonstumpertje voor mij bewees dat ik jullie wil helpen. Ieder varken verdient het een mooi leven te hebben. Zou zelf graag een minivarkentje willen maar doe dit niet, omdat het door huis / werk niet fair is… De varkens bij de plaatselijke kinderboerderijen kunnen altijd op veel aandacht en meegebrachte groentesnacks rekenen van mij en mijn dochter.. ook varkensgek!!’
(Dankje Tyna V.!)
‘Ik word vriend van Familie Bofkont omdat het niet anders kan na het zien van die vreselijk zielige balkonstumper. Dank dat die bij jullie kan proberen weer gelukkig te zijn.’
(Dankje Iris van der G.!)
Ook Vriend van dit balkonstumpertje worden?
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Vrijdag 2 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (3)
Varkenspsychologie
Iemand noemde het Balkonstumpertje Joli-Coeur. Dat is hij ook. Een echte hartendief. Niet alleen omdat hij zo buitenaards knap is, maar om alles wat hij met zich meebrengt.
Met mijn hele hebben en houwen ben ik sinds zijn komst op dit kereltje betrokken. Dat moet ook, want wat ik met hem meemaak laat zich nauwelijks beschrijven.
Bezig met het ontbijt serveren aan de meute bofkonten buiten, liep ik steeds weer even terug naar het Balkonstumpertje om te kijken hoe het met hem ging. ’s Nachts in zijn vertrouwde bench gebleven, had hij zich nu verschanst onder mijn dekbed. Stil en beduusd lag hij voor zich uit te kijken. Logisch, een verhuizing gaat geen enkel varkentje in de koude kleren zitten.
Wat me wel opviel was zijn starende blik uit zijn wonderschone amberkleurige oogjes. Het leek alsof hij niet kon ontspannen. Of het niet dúrfde. Als ik weer even terug naar buiten moest, kwam Dennis me aflossen. Tot ik geroepen werd. ‘Vlug vlug! Hij heeft weer een aanval!’
Hij stond op z’n achterpootjes, voorpootjes boksend in de lucht, het schuimende bekje wijd opengesperd, snakkend naar lucht. Even later viel hij neer, compleet van de wereld.
Hij kroop diep weg onder het dekbed en zakte weg in iets wat leek op slaap. Geen tien minuten later schoot hij er als een katapult onder vandaan. Met een brul en grote schrikogen botste hij tegen de kachel op.
Dit patroon bleef zich herhalen. Verzet tegen het slapen tot het niet meer ging, gevolgd door zo’n heftige paniekaanval. Dan schrok ik net zo hard als hij. Wat een stress. Die honden, schoot er ineens door me heen. De panische angst voor die pitbulls. Dit kereltje gedroeg zich als een oorlogsslachtoffer.
Ik ben onder het dekbed gaan liggen. Hij drukte zich trillend tegen me aan. En zo hebben we de rest van de dag en zijn tweede nacht hier samen doorgebracht. In mijn armen tot de volgende attack. Dan vloog hij er weer met een hartverscheurende schreeuw vandoor. Afgewisseld met minutenlang in dezelfde houding blijven staan. Freeze. Zijn staartje stijf tussen de benen getrokken. Hield ik het dekbed weer omhoog dan kroop hij weer terug, strak tegen me aan.
Hij houdt van eten. Slikken gaat moeilijk. Geen wonder. Zijn hele keel is bezaaid met littekens van bijtwonden. Zijn neus staat scheef. Daar is iets goed mis gegaan.
Wat moet dat een hel geweest zijn. Een varkentje als continue prooi voor een stel bloeddorstige jagers in een piepklein flatje. Dan maar het balkon op en de honden blaffend achter het raam. Mijn hart breekt bij die gedachte.
Wordt Vervolgd.
PS
Quote van de dag:
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat: A) ik dat al veel eerder had moeten doen B) de stoom uit mijn oren kwam toen ik het verhaal over Balkonstumpertje hoorde. Wat zou ik die man graag even vijf minuten onder handen nemen! Met de mattenklopper! Ik hoop dat het goed gaat met Stumpertje en dat hij/zij nog veel fijne jaren bij jullie mag doorbrengen!’
(Dankje Alexandra B.!)
Ook Vriend van dit Stumpertje worden?
https://familiebofkont.nl/vriend
PPS
En toch…
Het zijn de minivarkensfokkers die het kwaad verspreiden. Zij blijven toch beweren dat ‘microbiggetjes’, ’teacupvarkentjes’, Göttinger minizwijntjes, hangbuikzwijntjes, kortom deze Joli-Coeurs zo goed samen kunnen in huis met de hond? Weten de kopers veel. Die smelten voor zo’n schatje. En willen maar 1 ding: er ook eentje hebben.
Wie doet ermee met een beschaafde protestmars tegen het willens en wetens maar door blijven fokken van minivarkentjes?
——————
Zaterdag 3 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (4)
Varkentje met een oorlogsverleden
Prijs nooit de dag voor de avond is gevallen. Gisteren een varkentje dat kwispelend om me heen liep. Ik hoefde maar naar hem te kijken of hij viel al om. De extreem lange spierwitte haartjes op zijn rug recht overeind van genot.
En ineens werd het varkentje-dat-op-een-das-lijkt, een stekelvarkentje.
En maar tegen me aan kletsen. Hij heeft veel te vertellen. Over die doodenge pitbulls en die rotkinderen. En over zijn 76-jarige baas, aan wiens voeten hij ’s avonds voor de televisie mocht liggen. Dat zegt Jolie Coeur niet alleen. De dubbele tong van zijn dronken baas had het daar ook steeds over toen we het onfortuinlijke balkonstumpertje op kwamen halen.
Maar de klokkenluidster vertelde me dat ze het varkentje ook ’s nachts nog vaak op het balkon had gezien.
Hoe dan ook, ik was al bijna in een jubelstemming tot hij om 18.00 uur toch weer een aanval kreeg. Dat is verder de hele avond en nacht zo doorgegaan. Na twintig aanvalllen ben ik de tel kwijtgeraakt.
Maar ik heb er wel een paar kunnen filmen. Voor straks. Dan komt dokter Peter. Toen hij het verhaal over de telefoon hoorde moest hij meteen aan paarden denken uit oorlogsgebieden. Die vertonen ook zwaar getraumatiseerd gedrag.
Maar toen hij hoorde dat Jolie Coeur achteruit knalt tijdens zo’n aanval werd hij niet niet blij. ‘Kortsluiting in de hersenen,’ zei hij. ‘Van achteruit lopende dieren word ik niet blij.’
Wordt Vervolgd.
Dank voor alle meeleven, op welke manier dan ook!
Fijne zaterdag allemaal!
PS
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat Ik het al zo lang van plan ben. Balconstumpertje heeft me over de streep getrokken. Als ervaringsdeskundige met epilepsie hoop ik dat hij heel snel behandeld kan worden.’
(Dankje Laura S.!)
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Maandag 5 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (5)
Puzzel
‘Er was een mevrouw in het verpleeghuis die altijd voor het raam naar buiten zat te staren. Roerloos in haar rolstoel. Tot het moment dat zij een van haar paniekaanvallen kreeg. Dan schreeuwde en gilde zij en sloeg om zich heen: “Nee, nee, ik wil niet! Niet doen, nee! Auuuw!” Wat bleek? Deze mevrouw had in een concentratiekamp gezeten. Medische experimenten. En nu zij dement was, beleefde zij dit keer op keer opnieuw. Toen ik het verhaal van het Balkonstumpertje las moest ik aan haar denken. Twee regels verder las ik dat je zijn gedrag omschreef als dat van een oorlogsslachtoffer. Heel terecht, dat is hij ook en hoe.’
Een treffende reactie van bofkontboerin Erin op het Balkonstumpertje.
Omdat ik in deze barre tijden toch niet aan slapen toe kom, ben ik begonnen met iedere aanval te noteren. Frequentie, aard en duur. In de nacht van zaterdag op zondag telde ik twee epilepsie aanvallen die hun weerga niet kenden en achttien paniekaanvallen. Het geweld, lawaai en de chaos waar dit mee gepaard gaat, maakt de voormalige ‘mooie kamer’ van de boerderij iedere nacht tot het decor van een oorlogsgebied.
Vanaf vorige week woensdag staat het leven hier in het teken van dit bijzondere patientje. Gisteren had hij een eigen nurse tijdens de workshop. Zo nu en dan liep ik even uit de groep om te kijken hoe het ging. En dan trof ik bofkontboerin Neel in een innige omhelzing met Jolie Coeur aan, samen knus onder een dekbed. Geen centje pijn.
Maar ’s nachts breekt de hel los. Dan transformeert hij tot een door de duivel bezeten wezen. Vannacht ook weer.
Ons Balkonstumpertje zet iedereen op het verkeerde been.
Ook dokter Peter. Die wist niet wat hij zag. Is dit dat oorlogsslachtoffertje? Dit aanhankelijke knuffelzwijntje met zijn knappe uiterlijk? Wat een perfect verzorgd beestje. Nooit eerder zo’n toonbeeld van het ideale minivarken gezien. Tot hij de littekens van de bijtincidenten zag. En de gevolgen daarvan. De scheve toet, het a-typische eet en drinkgedrag. Tot zover de fysieke gevolgen. En de psychische, die komen alleen in de nacht aan het licht.
We gaan de epilepsie behandelen. Oud gaat ie daar niet mee worden, zegt dokter Peter. In hoeverre de paniekaanvallen en epilepsie elkaar versterken en/of in stand houden dat moet verder uit mijn nachtelijk onderzoek gaan blijken.
Vooralsnog is het een puzzel waar ik nog lang niet alle stukjes van bij elkaar heb. Maar we doen ons best. Het verblijf van Balkonstumpertje bij Familie Bofkont doet hem goed. Vannacht (de vijfde) noteerde ik ‘nog maar’ elf paniek-uitbraken en een lichte epilepsieaanval. Kan ik hieruit voorzichtig concluderen dat het de goede kant uit gaat? We gaan het zien. Wordt Vervolgd.
PS
Quote van de dag:
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat jullie fantastisch werk doen! Wilde al de hele tijd Vriend worden, nu na het lezen over het balkonstumpertje eindelijk tot actie overgegaan. Ben al een tijd gestopt met grote goede doelen te steunen, zoek het liever bij persoonlijke initiatieven waar tenminste al het geld naar het goede doel gaat.’
(Dankje Jeanette C.!)
Ook Balkonstumpertje steunen in zijn strijd tegen de epilepsie?
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Vrijdag 9 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (6)
Mens-apen medicijn
Van alle goede adviezen en tips (dank daarvoor!) hebben we gekozen voor deze:
‘Dag Dafne, voor mijn werk heb ik gewerkt met apen die aan vreselijke proeven werden blootgesteld. Een van deze apen, een Berberaap Calle, had net zulke aanvallen als jij beschrijft bij het balkonstumpertje. Wij hebben hem toen op het medicijn Fenobarbital gezet. Dit was voor hem een uitkomst en de aanvallen kwamen daarna alleen nog sporadisch voor bij onverwacht grote stress. Bij mijn huidige werk op Apenheul hebben wij een Orang oetan dame die deze humane medicatie ook gebruikt ivm aanvallen.’
We zijn begonnen met het mens-apen medicijn.
Vanochtend lag het balkonstumpertje (zijn naam heeft ie me nog niet laten weten :-)) er ontspannen bij. Niet gek voor een varkentje dat een paar dagen geleden nog door de kamer heen stuiterde.
Wordt Vervolgd.
Fijne vrijdag allemaal!
PS
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik niet anders meer kan. Al maanden zitten jullie in mijn achterhoofd als goed doel. Maar met de 20 andere goede doelen die ik al structureel steun en een huis waarvoor gespaard moet worden, had ik mezelf moeten beloven voorlopig geen nieuwe doelen aan te nemen. Maar na het verhaal van Balkonstumpertje kon ik niet anders meer. Ik heb altijd gezegd: zolang ik het beter heb dan de dieren, zal ik goede doelen blijven steunen. En aangezien ik nog niet in een kartonnen doos woon, ben ik nu Vriend geworden.’
(Dankje Elisa van der M.!)
Ook Vriend van Familie Bofkont worden?
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Dinsdag 13 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (7)
Doorbraak
En wie hebben we daar? Als dat het Balkonstumpertje niet is. Een doorbraak. Sinds zondag scheurt hij heen en weer van blijdschap.
Hij sjeest rondjes om het bureau, zit mij achterna, wil dat ik tikkertje met hem speel en weet van gekkigheid niet wat hij doen zal.
Drie nachten is hij nu al vrij van angst- en epilepsieaanvallen. Het ziet er naar uit dat de medicatie aanslaat.
Op naar de volgende ronde dus: de binnentuin.
En daarna de wijde wereld in. Voorlopig beschermd in een eigen stuk op Het Beloofde Varkensland. Daarna zien we weer verder.
Maar…
Nu begin ik toch voorzichtig te denken aan een eigen vriendje voor hem. Voor varkens gaat toch niks boven een eigen slapie. Eerst dacht ik dat dat er niet in zat vanwege die heftige aanvallen. Die schrik wil je een ander varkentje ook niet aandoen. En zouden daar geen vechtpartijen uit voorkomen?
Maar met deze ontwikkeling. Wie weet zit het er toch in. Morgen pas twee weken bij Familie Bofkont en dan nu al dit. Daar had ik nooit van kunnen dromen.
Best mogelijk dat er op dit moment al ergens een vriendje zit te wachten op ook zoveel geluk op Het Beloofde Varkensland. En komt die vanzelf op het pad van Balkonstumpertje terecht. We wachten het rustig af.
Wordt Vervolgd.
PS
Quote van de dag:
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat het hartverscheurend is hoe deze mooie boef behandeld is. Fijn dat jullie zo goed voor hem en andere varkjes zorgen!’
(Dankje Nicole C.!)
Ook Vriend worden van deze boef?
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Zaterdag 17 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (8)
Alles in orde
De klokkenluidster van het Balkonstumpertje kreeg een brief van de NVWA:
‘Dank voor uw melding van 15 mei jl. Een inspecteur van de NVWA heeft de door uw gemelde locatie geïnspecteerd. Tijdens deze inspectie zijn de door u genoemde tekortkomingen niet waargenomen. Naar aanleiding van ons onderzoek werd dan ook geen overtreding vastgesteld.’
De linkerkant van zijn koppie is over de hele lengte ingedeukt door ontbrekend weefsel. Verdwenen door de scheurende tanden van de pitbulls. De rechterkant is ook een slagveld van littekens. Dokter Peter wist niet wat hij zag. Zijn scheve neus, de beschadigde zenuwen, het vreemde slikgedrag. Het verblijf op het balkon, de pestende kinderen.
Maar niks aan de hand hoor. De NVWA zegt het zelf. En sloot de brief af met: Deze brief is automatisch gegenereerd en daarom niet ondertekend.
Fijne zaterdag nog allemaal!
PS
Quote van de dag:
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik het beestje 2 jaar heb zien lijden, geen resultaten van Dierenpolitie, dierenbescherming, dierenambulances en wijkagenten, en daar was Familie Bofkont: een oase van liefde en adequaat handelen.
DANK VAN UIT MIJN HART.’
(Dankjewel klokkenluidster Marianne van K.!)
Ook Vriend van Familie Bofkont worden?
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Zondag 18 juni 2017
BALKONSTUMPERTJE (9)
Toverpilletje
Even voor de duidelijkheid: de NVWA is wél op het balkon geweest en heeft Stumpertje daar wél gezien. Maar onze beautyboy heeft wel meer mensen zand in de ogen gestrooid.
Bij de aanblik van zo’n schoonheid raak je vanzelf verblind :-) Het is net als bij Granny. Aan haar zou je ook geen moment denken dat ze een carrière van 306 biggen achter de rug heeft.
Maar twee pitbulls in huis, een varkentje op het balkon vol littekens plus een gedetailleerde klachtenomschrijving van de klokkenluidster en dan gaat er nog geen alarmbel rinkelen…
Ondertussen heeft onze schoonheid ontdekt wat je allemaal in een nieuw varkensleventje kunt beleven. Bloemen eten bijvoorbeeld.
Teken dat het goed met hem gaat. In het begin liep hij er straal langs. Maar met de prachtige bos die overbuurvrouw Adrie uit haar tuin plukte voor Familie Bofkont, is het nu gedaan.
Kijk hem daar staan met die scheve snoet. Het geeft hem iets olijks. Feit is dat hij sinds de medicatie niet een aanval meer heeft gehad. Geen epilepsie en geen duivel meer die er uit moet.
Niet dat die ook daadwerkelijk vertrokken is, maar de medicatie onderdrukt zijn getraumatiseerde ervaringen en dat doet hem zichtbaar goed. Wat een zegen dat er van die toverpilletjes bestaan!
Fijne zondag allemaal!
PS
Quote van de dag:
‘Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik merk hoe ondergeschikt deze prachtige dieren zijn en hoe weinig begrip hiervoor is bij de medemens. Ik vind het fantastisch wat jullie voor de varkens doen en ben blij met het bestaan.’
(Dankjewel Marjan B.!)
Ook blij met dit nieuwkomertje bij Familie Bofkont?
https://familiebofkont.nl/vriend
——————
Woensdag 20 december 2017
HET VARKENTJE
waargebeurd sprookje
Er was eens een varkentje. Hij woonde in een flatje in de grote stad. Daar was natuurlijk geen plek voor varkentjes, dus het varkentje moest op het balkon.
Arm varkentje.
Achter het raam zat een enge hond op hem te loeren. Buiten werd hij gepest door rotjochies. Ze lachten hem uit en gooiden allerlei dingen naar hem toe. Het varkentje werd met de dag banger en eenzamer.
Hij had één vriendin. Zij reed regelmatig op haar scootmobiel langs. Thuis huilde ze om het balkonstumpertje. Ze belde de politie en de dierenbescherming. Maar niemand kwam.
Op een dag schreef ze een lange brief naar de koningin van Het Beloofde Varkensland. Over hoe warm en koud het varkentje het had op dat balkon en dat hij steeds gebeten werd door een enge hond.
De koningin van Het Beloofde Varkensland belde meteen naar het Ministerie van Vertrouwen & Veiligheid. Even later reed ze samen met de minister naar de grote stad. Het varkentje mocht mee in de koets en hij sliep bij de koningin in bed. De volgende dag kwam de dierendokter. Hij gaf het varkentje een pil tegen de angst. Ook kreeg het varkentje twee eigen varkensvriendjes. Eindelijk werd hij blij.
Toen kwam er weer een brief van zijn grote vriendin uit de grote stad.
‘Lieve bofkonten, ik reed van de week langs het huis van Brody. Het zag er blauw van de bommetjes en vuurwerk. Voor het balkon is een groot grasveld en daar wordt ‘oogluikend’ toegelaten dat de jeugd al vroeg vuurwerk af mag steken. Ze gooien het gewoon van de balkons af. Ik vond het doodeng om daar op mijn scootmobiel doorheen te rijden. Vier lange jaren op je balkonnetje met je dronken baas en je vrolijke vechthonden achter de ramen. En in alle eenzaamheid met je pootjes in de shit. Ook nog even 14 dagen rook, knallen, vuurpijlen, rotjes die langs je suizen, het is moeilijk om je te verstoppen onder een betonnen tegel. En nu, kijk nu!!!!! Wat een dankbaar gozertje is het geworden, de dankbaarheid kent geen grenzen. Eindelijk stout zijn en hollen, wroeten en dollen. VRIJ! EN DAT ALLEMAAL DANK ZIJ DE FAMILIE BOFKONT EN ALLE BOFKONT VRIENDEN. EEN HEEEEEEL GOED 2018 VOOR IEDEREEN!’
De koningin van Het Beloofde Varkensland stuurde haar de beste wensen terug. Voor haar en haar parmantige hondje. En dat ze haar juist zo dankbaar was door de noodklok te luiden. Want nu was alles goed gekomen.
En ze leefden nog lang & gelukkig…
Fijne Feestdagen allemaal!
——————