“Het lijken wel schrammen!” riep de Boer van Betsy uit.
We waren bij hem voor Wilma-advies.
Er is nu een operatiedatum bekend: 6 augustus.
De vraag was: hoe Wilma van haar biggen te scheiden? :-(
Ik had daar wel een idee over, maar wat vond boer?
——————
Toen zag hij het filmpje van haar knapen.
“Hoe oud zijn ze nu? Wat zijn ze grooooot!”
Schrámmen. Dat woord kende ik nog niet.
Welnu:
Een schram is een bijna vleesvarken (lees: slachtrijp).
O, je bedoelt een Londense big, dat begrip kende ik wel.
Ja, knikte de Boer van Betsy, een Londense big.
——————
(De biggen van mijn opa’s Betsie gingen ook naar Engeland.
Dat weet ik via de overgeleverde verhalen uit mijn familiegeschiedenis.*
Onze Betsy vernoemde ik naar die bewuste Betsie van mijn opa.
——————
Bofkont Betsy was de eerste fokzeug die haar biggen mocht hóúden.*
Sindsdien bestaat daar nu ook woord voor: bofkontmoedervarken.
En bofkontmoedervarkens krijgen bofkontbiggen.
Wilma is ook zo’n bofkontmoedervarken.
En haar ‘schrammen’ heten bofkontbiggen.
Die blijven gewoon leven tot hun laatste snik.
En zo schreef Familie Bofkont geschiedenis ;-)
Wordt Vervolgd.
——————
*
Mijn opa had in de vorige eeuw (1927) een varken, Betsie. Als Betsie berig was moest ze naar de berenboer. Die hield beren om alle zeugen uit de buurt te dekken. De berenboer woonde drie kilometer verderop. Klusje voor mijn vader, een ventje van tien, om Betsie naar de beer te brengen. Betsie wist precies waar haar vrijer woonde; achter het witte huisje aan de rand van het bos. Mijn vader liep met een stokje achter haar aan. Als Betsie gedekt was, gaf de berenboer hem een berenbriefje mee. Een papiertje met de datum van dekking. En dan ging het weer op huus an. Mijn opa stond al op de uitkijk. “Zo Broertje, ben je daar weer mien jong?” Betsie kreeg te drinken en plofte neer in het stro, moe maar voldaan. Na drie maanden plus drie weken plus drie dagen ging mijn opa bij haar in het stro liggen. Betsie had haar werpnest op orde, het wachten was op de biggen. Opa krabde Betsie achter de oren, streek over haar buik en knorde haar bemoedigend toe. Net zo lang tot de laatste big geboren was.’
uit het Familie Bofkont boek
——————
#varkens #fokzeug #moedervarken #biggen #scheiden #spenen