Ik denk dat ik gisteren getuige was van een tia.
Flemert liep weg van het ontbijt, het koolzaadveld in.
Bleef daar eerst staan in een freeze-houding.
Ging even later liggen, heftig kauwend, smakkend, op niks.
Deinsde verward terug voor een schaal appelsap.
Liep achterstevoren, schrok van alles.
——————
En ineens was alles weer gewoon.
Flemert dronk alle appelsap op.
Nam als vanouds stukjes appel aan, en vervolgde zijn ontbijt.
——————
Toevallig (?) had ik vrijdag over een tia gelezen.
Alles bij elkaar had het zo’n half uur geduurd.
Helemaal volgens het boekje dus, zo las ik het nog eens na.
——————
Er was al eerder sprake van om ze naar huis te halen.
Terug naar de Bofkontboerderij, waar ze opgroeiden, nu voor hun oude dag.
Flemert & Kleine Beer in een beschermde aanleunwoning, lekker dichtbij.
Maar het wachten was toen op hard land, eerder konden ze niet vervoerd.
Nu is het land hard, nu kán het, in september al niet meer.
——————
Maar…
Wilma & Co hebben dat stuk voor de Bofkontboerderij ingepikt.
Groot genoeg om te delen.
Maar delen is er niet bij.
Wilma kennende, zij zit niet te wachten op buren.
Tom Poes verzin een list.
Wordt Vervolgd.
——————
#varkens #minivarken #bejaard #beroerte #tia #aanleunwoning