Deze week eindigt dan toch nog mooi.
Vrijdagavond een vlinder bij de hooikap.
Kijk! Daar heb je Saskia weer!
Saskia Vlaanderen* was een trouwe Vriend van Familie Bofkont.
Ze was ernstig ziek en kwam regelmatig de bofkonten masseren, daar knapte ze van op.
Zeeman was haar favoriet.
Een maand voor zijn onverwachte dood maakte ze zijn portret.
En een jaar later ging ze Zeeman achterna.
“Maar ik blijf Familie Bofkont bezoeken, hoor, als vlinder!’
Zo nu en dan komt ze langs.
Ook die speciale keer, toen haar man en kinderen op Het Beloofde Varkensland waren.
Die hele middag bleef er een vlinder boven hun hoofden cirkelen.
——————
Op de een of andere manier raakte ik het portret van Zeeman kwijt.
Om de zoveel tijd begon ik weer een wilde zoekactie.
Ik kon het niet uitstaan, Zeeman moest en zou terug.
——————
Terug naar vrijdagavond.
Ik zei Vlinder Saskia gedag en reed naar Amsterdam.
Zaterdagochtend werd ik wakker en ik dacht aan Molly Vingerhoets.
Van haar kreeg ik les in klassieke massage, 100 jaar geleden.
Al die jaren had ik het cursusboek bewaard, maar waar lag het?
Ik liep naar de omvangrijke archiefkast en trok een willekeurige la open.
Spullen, paperassen, ik tilde de bovenste stapels wat op.
En wie lag mij daar aan te kijken?
Zeeman!
Die lieve ogen, wat had ze zijn blik goed getroffen.
Een barst in het glas, maar scherven brengen geluk, toch?
Zelfs de tijd van het jaar klopt.
Zeven jaar terug ging Saskia Zeeman achterna.
——————
En het cursusboek van Molly?
Ook gevonden.
Natuurlijk ;-)
Fijne zondag allemaal!
Wordt Vervolgd.
——————
*
VLINDER SASKIA
https://familiebofkont.nl/2018/06/in-memoriam-saskia-vlaanderen/
——————
#varkens #vlinder #massage