Het leven van spirituele varkenshoeders hangt aan elkaar van dilemma’s.
We staan in de startblokken voor de volgende hobbel.
De zonen van Wilma.
——————
Vandaag zijn ze 5 weken oud.
Maar dat zou niemand met een beetje kijk op varkens geloven.
Een varkensboer, ja.
Maar die ziet niet anders dan snelgroeiende vleesbiggen.
——————
Bofkontboerin Lidy, daar is ze weer, zag Wilma’s zonen op het erf gaan.
Hè? Hamlet?
Nee, Lidy, de biggetjes van Wilma.
Nou ja, bíggen, nou ja, várkentjes.
Net als Lidy kijk ik soms verward om me heen: dit kan toch niet waar zijn?
——————
Voorlijke varkentjes dus.
In alles.
Ze beginnen nu al te repelen.
De schrik sloeg me om het hart.
Wilma! Hun zus! Hun bloedeigen moeder en hun bloedeigen zus!
Bandita gisteren.
Ik dacht nog, wat hangt ze toch rond bij die biggen van Wilma.
En toen ineens: O ja! Berig?! O nee! Help!
——————
Drie tikkende tijdbommetjes dus.
De beertjes moeten ontmand, en wel zo snel mogelijk.
Hun balletjes, nou ja, ballen, groeien de pan uit.
Maar hoe pakken we dat aan?
Ze drinken nog bij Wilma.
Opereren, herstellen, toch minstens een week afgezonderd.
Kan dat wel voor Wilma?
Gaan ze niet om haar krijsen? (natuurlijk gaan ze dat doen).
Krijgt die stakker dan melkstuwing door de de zenuwen, en uierontsteking?
En zus?
Moet zij dan in haar eentje al die spenen leegdrinken?
——————
Het leven van praktische varkenshoeders hangt aan elkaar van denken & doen.
Er ligt nu een plan van aanpak.
Eerst nog een brandje blussen bij Mozzarello (bij wie anders) en dan…
Aan de slag met die volgende hobbel!
Wordt Vervolgd.
——————
#varkens #biggetjes #beertjes #castratie #berig