Ze zat er tot over haar oren in, wachten-op-de-bevalling, wát een proces.
De bumpers kregen er van langs, ze beet er haar tanden op stuk.
Wroeten als een bezetene, grond verplaatsen, ze móést wat doen.
Compensatiegedrag voor pijn en ongemak.
Staan viel haar zwaar, rechtsachter vooral, wat wil je ook met zo’n zware buik.
Een mensenvrouw vraagt om een ruggeprik, Wilma kreeg ibuprofen.
De boterhammen met pindakaas waren ook weer een uitkomst.
Anders dan bij Betsy in het Bofkontbos wilde Wilma er niemand bij hebben.
En wie dat niet horen wilde moest maar voelen.
Dan de hele nacht maar via camera’s naar een flatscreen turen.
Wat deed ze het geweldig, zo moedig, zo oer.
—————–
Wilma is moeder geworden van zes biggen.
Een biggetje was zwaar gehandicapt :-(
Alles wat het gezichtje had moeten kenmerken was niet of nauwelijks aanwezig :-(
Het poppedijntje vocht om adem door een neusje dat er niet zat :-(
Na dit pechvogeltje kwam een zusje stil ter wereld :-(
Zij was wél helemaal af :-(
—————–
Het viertal dat nu bij Wilma drinkt ziet er gezond uit.
Zonen? Dochters?
We wachten rustig af wanneer we op kraamvisite mogen komen.
De privacy van het kersverse gezinnetje is voor nu het allerbelangrijkste.
Wilma’s wil is wet, maar dat wisten we al ;-)
Wordt Vervolgd.
—————–
#feelgood #varkens #moedervarken #bevallen #biggetjes