Kleine Theun
 verborgen varkensleed – de minivarkens hype

Alsof ze het ruiken. Jongens! Familie Bofkont heeft weer een minibig opgenomen. En die zal wel weer een vriendje van zijn eigen leeftijd nodig hebben. Dumpen maar! Zou het zo gaan? Ik weet het niet.

Maar Ries, ja zo heet hij, is er nog geen week of de Dierenambulance hangt alweer aan de lijn. Deze keer uit Den Haag. Een man liet zijn hondje uit in een wandelgebied. Ineens stoof er iets langs hem heen en het volgende moment zat er iets achter op zijn teefje. Een hitsig minivarkentje! De verbouwereerde man had de tegenwoordigheid van geest om het stelletje voorzichtig naar zijn auto te dirigeren. Zodra hij ze er in had, belde hij de Dierenambulance. Goed gedaan.

Rode haartjes en een beeldschoon koppie. Alle medewerkers zijn straalverliefd op hem. Dat is wederzijds en het gedumpte intacte beertje is er knap opdringerig door. Om daar van af te zijn, wordt op mijn aanraden Peter Klaver ingevlogen voor een eersteklas ontmanning. Een paar weken later staat ‘Haagse Harrie’ met Ries te kiften op Het Beloofde Varkensland. Deze twee minimannetjes zijn aan elkaar gewaagd en het zal nog twee maanden duren voor ze vriendschap sluiten en ik ze zonder kleerscheuren bij elkaar kan laten.
De tussentijd benut ik om orde op zaken te stllen. Ik ben het wel zo zat. Het gelieg van de fokkers, hun valse voorlichting, de opgesloten minivarkentjes in een bench als hun baasjes uit werken zijn, de eenzaamheid van de biggetjes zonder soortgenootjes, het gedwongen wandelen aan een riempje. En als dan blijkt dat het allemaal natuurlijk niet werkt en zo’n ongelukkig biggetje je huis en je huwelijk sloopt, dan wordt het gedumpt. En wie mag het dan weer gaan oplossen?

Terwijl ik loop te stampvoeten worden er in een klap vijf minivarkens gedumpt in de bossen van Hoenderloo. Drie worden gevangen door Staatsbosbeheer, twee doodgeschoten. Die kreeg de boswachter niet meer te pakken en het weekend stond voor de deur. De maat is vol. Ik schrijf een vlugschrift Verborgen Varkensleed – de minivarkens hype, en doe dat op de bus. Verleden, heden en toekomst van minivarkens, opgehangen aan Ries, Kleine Theun en de Hoendelose varkentjes. Eerst gebeurt er niks, maar dan breekt de mediastorm los.

Het NOS Journaal belt, EenVandaag trapt af met een reportage, gevolgd door Omroep Max, de Telegraaf, het Parool, de regionale pers, AT5, en als ik hijgend lig bij te komen, belt het Jeugdjournaal nog. Het Jeugdjournaal! Ik loop lang genoeg mee om te weten dat het Jeugdjournaal top of the bill is. Daar kom je gewoon niet in, zoveel valt er dagelijks voor hen te kiezen aan onderwerpen. Hun invalshoek: de dochter van de Dierenambulance komt kijken hoe het met Ries gaat.

Het gaat goed met Ries. Ik ben trots op zijn naam. Vernoemd naar boer Ries die van 1955 tot 1990 boerde op de huidige boerderij van Familie Bofkont en zo teder met zijn varkens omging. ‘Haagse Harrie’ heet nu Kleine Theun. Zijn naam dankt hij aan mijn oom Theun die vroeger ook wel eens bij zijn varkens lag (bekende hij me 50 jaar later).

En dan gaat de telefoon. Het is weer Huishoudbeurs en daar worden piepjonge baby-minibiggetjes verkocht. Of ik daar wat aan kan doen.