← naar augustus  |  BOFKONT BLOG SEPTEMBER 2017
facebook.com/familiebofkont - twitter.com/familiebofkont - youtube.com/familiebofkont
HELP FAMILIE BOFKONT UIT DE BRAND
IBAN NL02 INGB 0000 0004 69 t.n.v. FAMILIE BOFKONT (ANBI, dus giften zijn aftrekbaar)

BOEK over de wereld van Familie Bofkont waargebeurde spanning & sensatie bestel via mail@familiebofkont.nl

Hoe word je Vriend van Familie Bofkont?

Familie Bofkont FAMILIE BOFKONT WORKSHOP
varkensmassage & stierknuffelen
Al duizenden mensen hebben de Familie Bofkont Workshop gevolgd :-)
Lees hier de reportage Familie Bofkont Workshop in Roots magazine.

Familie Bofkont Workshop: op zondag open inschrijvingen,
besloten groepen dinsdag t/m zaterdag.
teambuilding 'Communicatie met Mens & Dier'

programma aanvragen? mail@familiebofkont.nl

Data:  12 nov. (VOL) |  19 nov. (VOL) |  26 nov. (VOL) |  10 dec.  |  11 dec. (VOL) |  28 jan.  |  11 feb.  |  25 feb.  |  11 mrt.  |  25 mrt.  |  1 apr.  |  8 apr.  |  15 apr.  |  22 apr.  |  29 apr.  |  6 mei  |  13 mei  |  20 mei  |  27 mei  |  etc.

FAMILIE BOFKONT CADEAUBONNEN   lees verder...



Vrijdag 17 november 2017


LESSEN IN KOEIENLIEFDE (3)
biologisch

...

In de veehouderij zijn er drie soorten koeien: 1.Melkkoe. 2.Vleeskoe. 3.Dubbeldoel-koe (melk en vlees).

Aan het leven van een melkkoe komt een einde als ze 'uitgemolken' is. Dan wordt ze een worstkoe. Worstkoe kwaliteit 1 of worstkoe kwaliteit 2, dat hangt van haar conditie af.

Allemaal geleerd op de boerenschool.

Hoe geschokt was ik door de zakelijke toon waarop de leskoeien ons werden aangewezen als melk of vlees. Ik moest er weer aan denken toen ik van de week Neerlands enige kamelenmelker op TV hoorde zeggen: "Ik dacht van ja als ik dan toch boer wil worden, dan ga ik maar kamelen melken want die melk is gezond dus die melk die kan ik wel verkopen en of er nou een bult op zit wat maakt dat uit, dat scheelt een bult en voor de rest, er komt ook melk uit."

Zullen we onmiddelijk The Weeping Camel weer van stal halen? Over dat albino kalf dat was verstoten door haar kamelenmoeder vanwege de te zware bevalling? En hoe die Mongoolse kamelenhoeders die twee tot elkaar brachten? Alleen de trailer is al van een ongekende schoonheid: https://youtu.be/nU-X0fz60T4

Terug naar de beesten zonder bult, 'want daar komt ook melk uit.'

Hoe staat het eigenlijk met biologische melkkoeien? Ook bij biologische koeien draait het uiteraard om de melk. Ook daar moeten kalfjes voor geboren worden. Naast ieder glas melk ligt een dood kalf, las ik eens. Biologisch of niet. En zo is het.

Biologische melkkoeien krijgen biologisch voer en kunnen in het voorjaar en zomer de wei in. Op stal hebben ze meer ruimte. Er zijn verschillende keurmerken en als ze onder Demeter vallen, mogen de koeien niet onthoornd worden. Maar: dat kalfjes bij hun moeders mogen blijven, is helaas bij nog geen één keurmerk gegarandeerd.

Over kalfjes bij de moeder laten bestaan nogal wat misverstanden.

Dat heeft alleen zin als dat voor een periode van minimaal 6 maanden is. Enkele uren, een paar dagen of zelfs een paar maanden en ze dan alsnóg van elkaar scheiden is veel pijnlijker voor moeder en kind. Dus: of meteen (zodat er geen hechting plaats kan vinden) of na een echt lange periode.

Het beste is natuurlijk wanneer moeder & kind dat zelf kunnen bepalen. Vraag maar aan Mem & Grietje. Maar dan kun je als mens wel heel lang wachten op je glaasje melk :-)
Wordt Vervolgd.

Morgen LESSEN IN KOEIENLIEFDE (4) - familiekudde

Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik het belangrijk vind dat er respectvol en op natuurlijke wijze met dieren wordt omgegaan.'
(Dankje Anja V.!)

Ook dol op koeien en Vriend worden van Familie Bofkont?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Donderdag 16 november 2017


LESSEN IN KOEIENLIEFDE (2)
de veemarkt

...

Vorig jaar werden er in Nederland zo'n 1,6 miljoen kalfjes geboren. Wat gebeurt er eigenlijk met die kalfjes, die geboren moeten worden voor ons broodje kaas?

Ongeveer eenderde van die kalfjes worden nieuwe melkkoeien.

De rest blijft zo'n 14 dagen op het bedrijf en krijgt de eerste paar dagen biest. Biest is de eerste melk van de koe voor haar kalf, zodra het geboren is. Daar zit alles in aan vitaminen, mineralen en afweerstoffen die het kalfje broodnodig heeft. De biest wordt met de had uit de moeder gemolken en per fles, maar meestal per emmer, aan het kalf gegeven.

Na die paar dagen krijgt het kalfje poedermelk, aangelengd met water.

Op de boerenschool leerde ik over die biest de 3 V's. Vlug, Veel, en Vaak. Maar in de moderne melkveehouderij ontbreekt daar de tijd voor. Twee maal daags een voeding, dat is het nu wel.

Elke boer boert op zijn eigen manier. De ene boer huisvest zijn pasgboren kalfjes in oversized konijnenhokken (Herman), de andere in individuele iglo's (Brutale Griet & Rosamunde) buiten op het gras, en weer een andere boer houdt zijn kalfjes in een groep, binnen.

De kalfjes in zo'n groepje staan dan vastgebonden. Fysiek contact met elkaar moet vermeden worden, want die kalfjes zijn niet gek. Zodra ze bij elkaar kunnen komen gaan ze aan elkaars navel zuigen bij gebrek aan het uier van moeder. Maar van navelzuigen komt veel akeligs, zoals ontstekingen met als gevolg sterfte.

Vanaf 14 dagen oud mogen de kalfjes, wettelijk gezien, naar de veemarkt:

'NUKA STIJGT OPNIEUW IN PRIJS in Purmerend,' las ik vorige week op de marktberichten. 'Op de markt van dinsdag 7 november werden opnieuw hogere prijzen betaald dan een week eerder. De dieren worden vlot verkocht en dat zorgt ervoor dat de noteringen wat omhoog gaan. Vooral de handel in zwartbonte stierkalveren is vlot. Op de markt in Purmerend ging de prijs voor deze kalveren met € 10 omhoog naar € 100 tot € 130 per dier. Dat is € 45 hoger dan in dezelfde week vorig jaar.'

Een NUKA is een nuchter kalf. Dat wil zeggen een kalf dat alleen nog maar (poeder)melk heeft gedronken en nog niet aan de ruwvoer (hooi) is.

Ik ben een aantal keren op de Nuka-veemarkt geweest. De eerste keer was 9 jaar geleden. Ik herinner me vooral het aanhoudende geloei van de kalfjes. Later kwam ik er achter dat dat van de honger was. Ze waren al een dag van huis en tot aan hun nieuwe adres (soms nog weer een dag later) zouden ze niet te drinken krijgen. Logistiek te ingewikkeld.

Maar de laatste keer dat ik er was, zag ik sommige veehandelaren met flesjes melk rondlopen om snel even hun kalfjes te laten drinken.

Aan het eind van de ochtend, vroege middag, komen de vrachtwagens. De kalfjes worden opgeladen en dan begint hun lange reis. Italië, Polen. En dan? Ach dat weten we allemaal wel.

Er is nog zoveel meer te zeggen over wat ik weet, maar wie ben ik om iemands broodje kaas te bederven, straks in de lunchpauze ;-)
Wordt Vervolgd.

Morgen deel 3 - biologische koeien

PS
Regelmatig krijg ik vragen van mensen die een 'kalfje willen redden'.
Denk daar ministens nog 1000 keer over na, zeg ik dan:
1. Eén kalfje is geen kalfje. Minimaal twee dus.
2. Kalfjes worden koeien (of stieren) en daar heb je een boerderij met grond voor nodig.
3. Koeien onderhouden kost serieus geld.
4. Je zit er voor pakweg de eerstkomende 20 jaar aan vast.



Maandag 13 november 2017


AFSCHEID
Mannetje Bromsnor

...

Zo. Daar ben ik weer.
Mannetje Bromsnor nu ook naar de varkenshemel.
Het wordt druk daar.

MAXIE:
'En wie ben jij dan wel niet?'

MANNETJE BROMSNOR:
'Grrrr.'

GIELTJE:
'Oh dat is Mannetje Bromsnor. Die heb jij nooit gekend, als eilandbewoonster.
Welkom Mannetje. Kom erbij.'

MANNETJE BROMSNOR:
'Grrr.'

MAXIE:
'Nou zeg!'

MANNETJE BROMSNOR:
'Grrr.'

en weg was ie.

GIELTJE:
'Die is op zoek naar Billie Bofkont. Wedden?'

En zo is het. Mannetje en Billie herenigd. Daar kan ik goed mee leven. En morgen weer door. Lessen in Koeienliefde (2) - de veemarkt. Belofte maakt schuld.

Fijne maandag allemaal!

PS
'Wij worden Vriend van Familie Bofkont omdat Het Beloofde Varkensland een prachtig initiatief is waar er veel meer van zouden moeten zijn.'
(Dankjulliewel Eva S. en Kenneth van D.!)



Dinsdag 7 november 2017


MANNETJE BROMSNOR
for ever

...

Mannetje Bromsnor. Noem zijn naam en je weet alles. Mopperkont der mopperkonten. Maar op zijn laatste dag goedgemutster dan ooit.

Zijn ontbijt moest vroeg geserveerd: 4 gebakken eitjes, 3 kattenkuipjes, 1 pot appelmoes en een halve fles appelsap. Aan zijn gesmak te horen, een feestmaaltje.

Om 16.00 uur zouden zijn hoefjes gedaan worden. Onder narcose. Op zijn leeftijd niet zonder risico. Maar het kon niet anders meer.

Zijn ligplaatsje lekker vers opgestrooid. Lag hij daar zo alles te bekijken. Kijken? Mannetje Bromsnor? Ja. Sinds jaren waren zijn ogen weer tevoorschijn gekomen. De laatste tijd was hij enorm afgevallen. Dat maakte hem niet alleen tot het ideaal geproportioneerde hangbuikzwijntje, maar ik kon ook zijn ogen weer zien.

Oogjes zo lief, zo slim en zo vol achterdocht. De oogjes van een hoogsensitief ventje dat altijd op zijn hoede was. Een geluid, een beweging, het minste geringste kon hem overstuur maken.

Maar gisteren was hij goed te pas. Zo goed dat ik me uitgenodigd voelde om hem voorzichtig aan te raken. Eerst mijn hand boven zijn huid, daarna pas óp zijn huid. Het wonder gebeurde: hij strekte zich uit en draaide zijn zachte, rimpelige buik bloot. Mannetje Bromsnor gaf zich over!

Zo is hij ook onder zeil geraakt. Tijdens een massage, lekker warm onder het varkenssolarium. Zijn oogjes bleven tot het laatst toe kijken tot de narcose begon te werken, en we fluisterend aan het werk konden.

Aan de hoefjes zijn we niet meer toegekomen.

Mannetje's gebit - wat er op zijn oude dag nog van over was - zag er uitstekend uit. Maar de vreemde geur om hem heen maakte mijn vermoeden waar. Een tumor. Wild woekerend in het kaakbot.

We befluisterden de opties die dokter Peter voorstelde. Nog een paar weken rekken met zware medicatie? Kijken of dat lukt? Maar mijn nee werd snel bevestigd door zijn nader onderzoek. Er bleek niks meer mogelijk.

Dankbaar voor zijn mooie laatste dag, maar o zo droevig door het afscheid.
Mannetje, Mannetje, zo als jij was er maar een.



Maandag 6 november 2017


MANNETJE BROMSNOR
gebakken eitjes

...

Hoewel aangekondigd geen deel 2 van LESSEN IN KOEIENLIEFDE vandaag. Vandaag is voor Mannetje Bromsnor. Hij krijgt bezoek van dokter Peter.

Daarom gebakken eitjes als ontbijt, want later in de middag gaat hij onder narcose en wie weet is dit de laatste keer om hem te kunnen verwennen.
Wordt Vervolgd.



Zondag 5 november 2017


LESSEN IN KOEIENLIEFDE (1)
Vaars

...

Nog steeds zijn er mensen die denken dat varkens, koeien, kippen en schapen allemaal hetzelfde zijn. Maar ieder boerderijdier is een individu, hoeveel je er ook samen in een stal ziet. Net zoals de ene mens de andere niet is.

Ieder mens is een individu. Ieder dier ook. Van honden en katten vindt iedereen dat wel gewoon. Vraag mensen naar hun hond of kat, en ze raken niet uitgesproken over hun karakter. Dat boerderijdieren ook persoonlijkheden zijn, daar kwam ik achter op de boerenschool. Niet dat ons dat daar geleerd werd, maar dat is een ander verhaal.

Vers van de boerenschoool, ging ik op zoek naar een boerderij en kocht twee kalfjes vrij uit de melkveehouderij: Brutale Griet & Rosamunde. De boer was stomverbaasd dat ik ze niet wilde gaan melken: 'Wat moet je er dán mee?' 'Nou gewoon. Ze mogen voor zich zelf gaan leven in alle vrijheid. Hun eigen leven inrichten. En ze hoeven me er niks voor terug te geven. Ook geen melk.'

Dat was in 1997.

Door alle workshops (826 inmiddels) maken steeds meer mensen - naast de varkens - ook kennis met onze vrijlevende koeien en stieren. Ze staan versteld van hun prësence, hun inbreng, hun vermogen om contact te maken, hun eigenheid. En niet te vergeten hun schoonheid. Vorige week was een vrouw erg onder de indruk van het verhaal van Mem & Bulle. Daarna kreeg ik een mail met allerlei vragen.

Kon ze eigenlijk nog wel zuivel blijven gebruiken nu ze weet had van de gevoelige aard van koeien? Daarom een paar lessen over het leven van een koe in de melkveehouderij.

MELKVEEHOUDERIJ
Als een pink voor de eerste keer van haar leven een kalfje krijgt, is ze zo'n 24 maanden oud. Voor de eerste keer tochtig rond de 10 / 11 maanden. Voor de eerste keer geïnsemineerd rond 13 / 15 maanden.

Pink = maagd
Tochtig = de maagd wil een stier
Inseminatie = kunstmatige bevruchting

Na 9 maanden dracht is de pink dus moeder geworden en voortaan heet ze dan vaars.

Dracht = in verwachting

Het kersverse moedertje heeft heel wat te verduren. Vanaf het moment dat ze een kind gekregen heeft, is het gedaan met haar zorgeloze leventje. Niet omdat ze haar kalf te verzorgen heeft, maar omdat ze haar kalf dan niet meer hëëft.

Want de melk die haar lichaam heeft aangemaakt om haar kalf te zogen, willen wij.

Wij willen melk, karnemelk, slagroom, yoghurt, kwark, kaas, ijs, rivella, yakult. En wat de mens wil, heeft altijd voorrang.

Dus moet het kalfje bij de moeder weg en gaat de vaars de melkproductie in.

Dan breekt er een zeer stressvolle periode voor haar aan. Niet alleen voor de eerste keer gekalfd, en haar kalfje weggenomen, maar ze moet nu voor het eerst in haar leven gemolken gaan worden. Dus moet ze de melkkoppel in.

Melkkoppel = de groep werkende moeders

Wat betekent dat voor de vaars? Dat betekent dat ze zich moet kunnen handhaven in de groep ervaren koeien en dat valt niet mee. De ene koe is aardig tegen haar, de andere een pestkop, weer een ander ronduit vijandig, want het nieuwe moederje moet ook een plekje aan het voerhek zien te veroveren, inclusief een plek om te liggen. Als die er al zijn...

Ondertussen denkt het moedertje aan haar kalf. Waar is mijn kalf toch gebleven?

Zoek het maar uit vaars. Dit is nu voortaan jouw leven. Geen wonder dat zo'n 15% van de jonge vaarzen het niet redden. Zij komen niet eens meer aan een tweede dracht toe. Hun jonge leven voortijdig afgebroken omdat ze ongeschikt zijn gebleken voor de melkveehouderij. Die ongeschikte vaarzen moeten weg voor de dood.

Weggaan voor de dood = enkele reis slachthuis

Mem was zo'n vaars. Bij boer 1 kon ze niet aarden in de koppel. Boer 2 nam haar over. Ook in de nieuwe koppel werd ze gepest. Tot ze op een dag voorgoed werd verstoten uit de kudde. Mem zonderde zich af, durfde de melkstal niet meer in. Dat was toen geen ramp omdat het de laatse paar maanden was van haar derde dracht. De laatste paar maanden van de dracht staat een koe droog.

Droge koe = een koe die tijdelijk, vanwege de dracht, geen melk meer geeft. Haar lichaam bereidt zich dan voor op de komst van haar nieuwe kalfje. Zodra dat geboren is, heeft ze weer volop melk.

Omdat Mem niet meer naar de melkstal ging, werd haar derde kalfje in de wei geboren. En tot overmaat van ramp viel dat in de sloot en verdronk voor haar ogen. Mem stond te treuren bij de sloot met een uier dat op knappen stond. Zich laten melken in de melkstal was geen optie meer. Met de hand dan ter plekke? De boer was te slecht ter been om het hele eind naar Mem heen en weer te sjouwen.

Mem moest weg voor de dood. Tenzij... en zo kreeg ik een telefoontje.
Wordt Vervolgd.

Morgen deel 2 - de veemarkt

PS
Voor je nu oh en ah roept over bovenstaande, laten we niet vergeten dat we allemaal meedoen aan dit systeem. Kijk vandaag eens voor de grap wat je allemaal eet en drinkt waar een koe aan te pas kwam.

PPS
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik er blij van word dat koeien en varkens kunnen zijn wie ze zijn.'
(Dankjewel Jessica S.!)

Ook Vriend worden van gelukkige koeien?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Vrijdag 3 november 2017


KOE IN DE HOOFDROL
3 sterren

...

Vele bofkonten herdacht met Allerzielen. Dat krijg je met zo'n grote familie. Brutale Griet & Rosamunde als de enigen uit de Bofkontkudde, voorlopig. Aan herinneringen geen gebrek. Die twee eerste koetjes zitten in mijn systeem en gaan er nooit meer uit.

Afgelopen zondag hingen de mensen aan mijn lippen toen de koeien aan de beurt kwamen en ik het verhaal van Mem & Bulle vertelde.

'De workshop heeft weer heel wat los gemaakt,' mailde een vrouw gisteren. Mijn zoontje was diep onder de indruk van de varkens en is acuut vegetariër geworden. Zelf ben ik na de vorige workshop biologisch vlees gaan eten en later alleen nog vegetarisch. Vitamine B12 slik ik bij.'

'Ik gebruik nog wel zuivel. Biologisch met 3 sterren. Maar na het verhaal van Mem & Bulle ben ik een beetje in de knoop geraakt. Depressieve koeien, dat zit me niet lekker. Maar hoe kom je aan je eiwitten, hoe komen mijn opgroeiende kinderen aan hun eiwitten. Ik ben op zoek naar een tussenoplossing.'

Goede vragen. Ook over wat die biologische zuivel met 3 sterren nou eigenlijk betekent voor de koe zelf, meer dan dat ze biologisch voer krijgt.

Leuk om het weer eens uitgebreid over koeien te gaan hebben. Ik begin bij het begin en dan wordt het vanzelf een serietje. Zin an.
Morgen deel 1: De vaars.
Wordt Vervolgd.

Fijne vrijdag allemaal!

PS
Quotes van de dag:
'Mijn zoontje is na de foto van de varkensmegastal acuut vegetarisch geworden.'
(Dankje Rinske A. & Zoon!)

'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik hoop dat er hooguit nog vleestomaten gegeten worden en ik alle dieren het leven gun zoals ze bij de Familie Bofkont hebben.'
(Dankje Anita H.!)

http://www.familiebofkont.nl/vriend



Donderdag 2 november 2017


VARKENSMAAND
November

...

November. Van oudsher de slachtmaand. Het varken aan de ladder. De hammen en worsten aan de zoldering en smullen maar op de koude winterdag. Logisch als wat. Je zou er bijna naar terug verlangen.

Want hoewel 1 november nu officieel World Vegan Day is, is het er voor de varkens niet beter op geworden.

Vroeger hadden varkens een dikke speklaag tegen de kou. Maar het raakte uit de mode, dat vette varkensvlees. Na jaren van selectief fokken was het voor elkaar. Alstublieft mevrouw: magere karbonades!

Maar nu het volgende: door de evolutie waren varkens het gen al kwijt geraakt, waarmee ze hun lichaamstemperatuur kunnen regelen. Nu ze ook nog eens slank moeten zijn, kunnen ze zichzelf niet meer warm houden. Gevolg: biggetjes moeten onder de warmtelamp liggen. Dat kost stroom, dus geld.

Nu hebben Chinese wetenschappers daar weer iets op gevonden.

Ze namen een muizengen, stopten dat in varkens en uiteindelijk zijn daar nu drie gezonde varkens uit voortgekomen met dat muizengen in hun DNA. Deze drie varkens kregen 12 biggetjes aan wie ze dat muizengen doorgaven.

Kind kan de was doen zou je kunnen denken, maar bij mij gaan meteen alle alarmbellen af als ik over zo'n onderzoek lees:

'De pasgeboren biggetjes hadden gemiddeld 24 procent minder lichaamsvet dan soortgenoten die niet genetisch waren gemodificeerd. Bij wijze van experiment werden de biggetjes ook vier uur lang in een koelcel gezet. Ze bleken in die koude omgeving beter in staat om hun lichaamstemperatuur op peil te houden dan soortgenoten zonder het gen UPC1.'

Pasgeboren. Biggetjes. In. Een. Koelcel. Vier. Uur. Lang.

Hoeveel biggetjes zijn daarbij wel niet gesneuveld? Hoeveel moedervarkens met zo'n muizengen hebben dat experiment overleefd? Hoeveel dieren zijn er opgeofferd voor er een varken was mét magere karbonades én dat niet dood ging van de kou?

Ik moest meteen denken aan dat voorval met Aagje. Mijn eerste biggetje uit de bio-industrie. Ze was toen een week of 4, 5. Ik weet de datum zelfs nog: 5 oktober 1998. Aagje was per ongeluk in het onverwarmde voorkamertje terecht gekomen. In haar eentje.

Toen ik terug kwam van weggeweest, trof ik tot mijn schrik een Aagje aan met de bibberaties. Ze lag op de stoel te rillen over haar hele lijfje. Gauw de kachel aan. Een dekbed over haar heen gelegd. Haar roze lijfje met mijn handen warm gerost. Maar de echte warmte en troost kwamen van haar trouwe vriend Zachte Kees. Hij is de hele nacht op haar blijven liggen. En zo kwam alles weer goed.

Voor Aagje, ja. Niet voor die Chinese biggetjes. De technologie staat voor niks :-(

Het varken aan de ouderwetse ladder. Je zou er bijna naar terug verlangen...

Fijne donderdag allemaal!

PS
Die foto van Aagje onder het dekbed met Zachte Kees op haar rug: ik zoek me wild. Oh nee! Die zal toch niet ook verbrand zijn?!

Wel een onscherp beeld uit een video. Beter dan niks :-( Zachte Kees die met Aagje speelt. Voorzichtig. Met ingetrokken nageltjes.

PPS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat wij initiatieven steunen die het welzijn van dieren onder de aandacht brengen en bevorderen.'
(Dankjulliewel Paul & Hester!)

Ook Stichting Familie Bofkont ondersteunen?
Graag!
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Woensdag 1 november 2017


CADEAUTJE
http://www.minivarkens.nl/miniboekje.pdf

...



Dinsdag 31 oktober 2017


KORT NIEUWS
Gedumpte minivarkens

...

Het gevluchte hangbuikzwijntje is terecht! Heb net contact gehad met hun tijdelijke opvang. De twee gedumpte minivarkens zijn daar herenigd. En mogelijk hebben we een permanent adres voor ze.
Wordt Vervolgd.

Fijne dinsdag allemaal!

PS
En ja, het klopt, ik ben uitgenodigd door de Dierenbescherming voor een gesprek. Dank voor alle support!
Wordt Vervolgd.



Maandag 30 oktober 2017


OPROEP
vraag@dierenbescherming.nl

...

Zaterdag wéér 2 zwervende hangbuikzwijntjes gevonden. In Epe deze keer. Eéntje is het bos in gevlucht en niet meer gevonden. De andere is tijdelijk opgevangen. Opvallend is dat dit varkentje felroze en gele verfvlekken heeft.

Om wanhopig van te worden.

Zullen we eens met z'n allen de Dierenbescherming aanschrijven?

Even plakken en knippen en onderstaande mail sturen naar vraag@dierenbescherming.nl Met als subject VERGETEN MINIVARKENS. Doen jullie mee? Namens de gedumpte varkentjes: hartelijk dank vast en fijne maandag allemaal!

Hieronder begint de tekst die je kunt copiëren:



Beste Dierenbescherming,

Onderwerp: VERGETEN MINIVARKENS

Dank dat u het opneemt voor de varkens uit de vee-industrie! Ze worden door u - terecht - de vergeten dieren genoemd.

Maar op uw site staat onder het kopje Recreatie- en Gezelschapsdieren het volgende:
'In Nederland worden miljoenen dieren door particulieren gehouden. Huisdieren zoals honden, katten, konijnen, knaagdieren en vogels, maar ook hobbydieren zoals KIPPEN, GEITJES, EZELS en PAARDEN. Het is een sector waar veel geld in omgaat en die mede daardoor niet vrij is van misstanden op het gebied van fokkerij en handel. En daarbij: een dier aanschaffen is één, er goed voor zorgen is een tweede.'

Wat opvalt is dat het HOBBYVARKEN ontbreekt. De minivarkens worden niet genoemd.

MINIVARKEN
Zoals u weet is het complexe minivarken een ware hype geworden als huisdier. Met alle gevolgen van dien. Omdat ze ongeschikt zijn als huisdier, worden ze met steeds grotere regelmaat gedumpt.

Mijn vraag aan u is:
Waarom is de Dierenbescherming de minivarkens vergeten?
Zij hebben toch ook recht op uw bescherming?

Ik trek me het lot van deze dieren aan en doe daarom een beroep op u als Dierenbescherming. Wilt u de minivarkens ook opnemen in uw beleid?

Hartelijke groet,
je naam



Zondag 29 oktober 2017


ZOON & MOEDER
familie

...

Zo ben je jong. Zo ben je oud. Neem Edwin. Deze maand werd hij 8 jaar, om precies te zijn op 4 oktober.

Het lijkt gisteren dat hij om La Mama heen trippelde. Biggetjes trippelen altijd zo bedrijvig om hun moeders heen. Daar blijf ik me altijd over verbazen. Zulke reuzinnen van moeders en dan komt er zo'n heeeeel klein roze biggetje uit. Nou ja, Edwin was natuurlijk ook niet de enige :-)

Hij was wel de enige die met haar mee naar Het Beloofde Varkensland mocht. En nu is hij oud. En net zo'n reus als zijn moeder. Van de week lagen ze weer eens innig samen.

Laatst schreef ik dat La Mama zich zo langzamerhand aan het losmaken is van het aardse. En dat ze daarom minder in de buurt van haar Edwin is. Maar het lijkt er nu op dat ze toch nog niet zo'n haast heeft. Ze lagen in ieder geval als vanouds samen. Een stokoude moeder met haar oude kind.

Vanmiddag komen ze weer.

De vaders, de moeders, hun kinderen, jonge stellen, vriendinnen, oma's, opa's, hun klein- of achterkleinderen, de tantes met hun neefjes, mannen met hun man, vrouwen met hun vrouw, in allerlei mogelijke varianten staan ze straks weer op de dijk.

En aan het eind van deze eerste wintertijd-dag zitten we weer als één grote samengestelde familie aan de warme Bofkontsoep. Betoverd door Edwin en zijn moeder. Door Betsy en haar roze lummels. Door Moesje & Co. Door Moeke & haar Biggen. Door Familie Kraak. Door Mem & Bulle & Grietje.

Bij Familie Bofkont weet iedereen weer wat verbroedering betekent. Wordt iedereen weer even kind. Een leven zonder opsmuk. "Oh zo'n poepdoos had mijn oma vroeger ook!", riep een vrouw laatst opgetogen uit.

Later, toen haar oma's boerderij werd aangepast aan de moderne tijd, kwam er toch een echte wc. In de badkamer. Dat vond oma wel zo gek. Een wc in de badkamer? Wat vies. Zoiets deed je toch niet. Je behoefte deed je op de doos. Buiten. Net als de dieren.

Zo'n eenvoudig leven. Een met de dieren. Daarom Familie Bofkont. Wat wil een mens nog meer? :-)

Fijne zondag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Beste familie Bofkont, wij zijn heel benieuwd naar de tijden van de workshop op zondag 12 november? Waarschijnlijk kijken we niet goed en staat het ergens op de site, maar we kunnen het niet vinden. Excuus!'

Nee hoor Sandra C., de site familiebofkont.nl is een zooitje, al jaren aan vernieuwing toe, maar geen tijd. We beginnen om 14.00 uur. Van harte welkom!



Zaterdag 28 oktober 2017


MINIVARKENS DE TENT UIT
Circus

...

Had ik het laatst niet over mini-circusdieren? Eergisteravond werd ik op mijn wenken bediend door Pauw. Een varkentje dat samen met een hond moest optreden in het nieuwe TV programma Circus Gerschtanowitz.

"Dit zijn heel gelukkige dieren, hoor," lachte de presentatrice van het circus. (Laat je niet misleiden door dat zwiepende staartje Renate, dat kan ook een uiting zijn van grote stress).

Maar Carola Schouten, kersverse minister van Landbouw én Dierenwelzijn, ook aan tafel, kreeg toch een ietwat bedenkelijke uitdrukking op haar gezicht toen de scène werd vertoond. Jammer dat ze er niks over zei. https://youtu.be/MFkI_aUFzWU.

Het varkentje was door zijn baasje het podium opgeduwd, zag ik op filmpjes van internet. Ik zag nog veel meer. Een diep vernederd varkentje met een alpinopet, dat moest schilderen als Picasso. Een beschamende vertoning. Hij moest ook leren achteruit lopen. Ik hoorde zijn protest. Arm dier.

Dieren trainen om kunstjes te vertonen; het deugt gewoonweg niet.

Zijn baasje zou ik dit willen zeggen: Meid, er zijn heus leukere en eervollere manieren om je te profileren. Geef dat beessie een maatje en laat ze samen lekker vrije varkens zijn.

En tegen 'Wilde Dieren De Tent Uit' zou ik willen zeggen: Er is nog steeds werk aan de winkel :-(.

Uit http://minivarkens.nl :

STAART
Uit de stand van minivarkensstaartjes kun je veel opmaken. Middels hun staartjes drukken ze hun gevoelsleven uit. Kwispelen kan plezier betekenen, maar ook angst, stress, opwinding of woede. Altijd dus naar context, situatie en omstandigheden kijken.
Zie communiceren - kwispelen - krulstaart

COMMUNICEREN
(Mini)varkens zijn heel communicatief. Ze vinden het fijn als je tegen ze praat. Dat hoeft niet zo nadrukkelijk - doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg - maar zoals varkens dat onderling ook met elkaar doen. Een beetje terloops dus. Gezellig tegen ze aankletsen terwijl je met iets bezig bent, het erf vegen of zo. En ze geven altijd antwoord. Met allerlei subtiele geluiden, maar vooral ook met hun staart.

KRULSTAART
Minivarkens hebben net als wilde zwijnen een steile staart. Geen krulstaart dus. Bij opwinding, woede, angst, inspanning, concentratie en zo meer zal het staartje reageren door stijf naar achteren te wijzen of rechtop te gaan staan. Bij blijdschap (maar ook door woede of angst) zal het staartje heen en weer kwispelen, zwaaien of zwiepen. Bij verlammende angst kan het minivarken het staartje ook tussen de benen knijpen. Kwestie van goed bestuderen dus en zo het gedrag van je minivarken steeds beter te leren herkennen.
Zie kwispelen - staart - zwiepen

ZWIEPEN
Denk niet dat een zwiepend varkensstaartje automatisch betekent dat je met een gelukkig varkentje te maken hebt. Het tegendeel kan juist waar zijn. Zwiepen is de overtreffende trap van kwispelen. Altijd goed blijven observeren dus.
Zie staart

Fijne zaterdag allemaal!

PS
En tegen SBS6 en Winston en Renate Gerschtanowitz zou ik dit nog willen zeggen: Dieren gebruiken voor de vermaakindustrie is nooit onschuldig: http://www.tmz.com/2017/01/18/a-dogs-purpose-german-shepherd-abuse-video/

Ben je tevreden over ons voorlichtingswerk?
En wil je dat we dit kunnen blijven doen?
Zullen we dan Vrienden worden?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Vrijdag 27 oktober 2017


TEACUPVARKENTJE
Mini-mensje

...

De trendwatcher van HP/deTijd schrijft deze week over Teacupvarkentjes. Zij heeft het goed begrepen en neemt het flink voor de varkentjes op: 'Een varken hoort in de modder, niet in een doorzonwoning!' Ze citeert daarbij ook uit ons Varkenswoordenboek. Joepie!
Niet al dat werk voor niks gedaan dus :-)
http://www.hpdetijd.nl/2017-10-26/varken-doorzonwoning/

TEACUP VARKENTJE
De fantasienaam teacup-varkentje komt uit Engeland, waar ze al een tijd hysterisch bezig zijn om de kleinste big ever te fokken. Een varkentje zo klein, dat het in een theekopje past. Dat kan natuurlijk geen enkel biggetje, maar Engelsen kennen een traditie van OVERSIZED theekoppen (Alice in Wonderland). In werkelijkheid zitten die zogenaaamde teacupbiggetjes in een theekop met een doorsnee van een halve meter maar op de foto lijkt dat net echt. Sommige Nederlandse fokkers hebben die hysterie overgenomen en schermen met hun biggen van Engels bloed. Andere fokkers hekelen juist dat Engels bloed en claimen dat hun eigen kweek nog véél kleiner blijft. Hoe zou het dan toch komen dat Het Beloofde Varkensland wordt overspoeld met opnameverzoeken omdat juist déze biggen uitgegroeid zijn tot reuzen?

Fijne vrijdag allemaal!

PS
Wat betreft die teacup traditie van de Engelsen. Daar stoppen ze letterlijk van alles in die 'theekopjes'. Baby's, katten, bruidsparen. En varkentjes natuurlijk. Google er maar eens op. Is dat sprookje ook weer de wereld uit. Of geloof je nu nog steeds dat dat schattige baby'tje van de foto voor de rest van haar leven zo'n mini-mensje blijft?

PPS
Quote van de dag:
'Blijven voorlichten en vertellen dat het niet kan, dat is jou wel toevertrouwd!'
(Dankjewel Nel Kr.!)



Donderdag 26 oktober 2017


MINIKOE & MINIVARKEN
Linke soep

...

Kijk ons nou eens helemaal hip zijn. We hebben een minikoetje! Maar niet heus. Dat is Zeus. Hij lijkt als twee druppels water op de foto van dat 'minikoetje' dat nu internet over gaat.

'Ze zijn zacht, schattig, en blijven voor altijd klein. Hoe lief is deze minikoe?! Zeg nou zelf, kun jij deze schattigheid weerstaan?', zo staat er op de FB pagina van Eva Jinek.

Ik heb er toch maar even een reactie op gezet:

'Dag Eva, we hebben mekaar kort ontmoet tijdens de pilot opname van Persvoorlichters (november 2016). Tot mijn blijdschap vertelde je toen dat je afgezien had van een minivarkentje in huis. Voor minikoetjes geldt hetzelfde. Ook zij worden veel groter dan je denkt :-). Op de foto van jouw post staan de kálfjes van minikoeien. En minikoeien blijven kuddedieren, moeten dus altijd samen, op heel veel grond. Hartelijke groet, Dafne Westerhof / Het Beloofde Varkensland én Het Beloofde Koeienland

Ik heb ze wel eens in het echt gezien, 'minikoeien' in volwassen staat. Zijn best flinke knapen.

Op zich is een minikoe niks nieuws. Denk maar aan het Dexter koetje, vernoemd naar zijn Ierse fokker, die al rond 1750 een kleine koe fokte voor in de parken van de adel. De koetjes worden zo'n 250 - 350 kilo. Een stiertje, nou ja stiertje, kan wel tot 500 kilo worden.

Toch niet echt iets voor in de huiskamer of de achtertuin :-)

De Dexter koetjes hebben - net als minivarkens - korte lontjes. Ook dat is niks nieuws. Hoe kleiner gefokt hoe opgefokter hun karakters. Ik zag een foto van zo'n Dexter stiertje met een ring door zijn neus. Die zat er vast niet voor de lol in.

Kortom, linke soep, nu er ook al weer over 'MICRO-koetjes' gesproken wordt. Het moet altijd weer nóg kleiner natuurlijk. Maar ook zo'n 'microkoetje' blijft niet klein.

Kortom:

Alles wat voor het minivarken opgaat, gaat ook voor de minikoe op. Het is maar dat u het weet. En... als het mis gaat, Het Beloofde Koeienland neemt ze NIET op :-)

Fijne donderdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Mijn favoriete Bofkont is Zeus en ik word Vriend van Familie Bofkont omdat de Bofkonten mij gelukkig maken, dus draag ik graag bij aan een stukje geluk van de Familie Bofkont.'
(Dankjewel Angelica van A.!)

Ook gelukkig worden van gelukkige koeien en varkens?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Woensdag 25 oktober 2017


MINI-CIRCUSDIEREN
Kunstjes

...

Van Aanbiddelijk tot Zwijnenstal blijkt ook 'on stage' te werken. Workshop afgelopen zondag. Met z'n allen op de stro-tribune voor het witte doek. Beamer aan en roept u maar.

Iemand vroeg over minivarkens; hoe kun je ze opvoeden en hoe kun je ze kunstjes leren?

Ik begon met een riedel over het misverstand 'microbiggetje'. Vaste prik, want ook nu wist iemand weer zeker dat er microbiggetjes bestaan die-toch-echt-heus-klein-zouden-blijven.

Toen over opvoeden en kunstjes leren.

Ineens dacht ik wacht effe, minivarkens.nl is af. Laten we dat ABC er eens bij pakken. En daar stonden al die antwoorden over minivarkens op het grote doek (ziet er goed uit, Simone ;-)).

Even scrollen naar de K van Kunstjes.

Ik las hardop voor wat er stond:

KUNSTJES
Een kunstje aanleren heeft niks te maken met de intelligentie van het minivarkentje. Integendeel. Kunstjes leren is een belediging voor de intelligentie van het minivarken. In feite dom gedrag dat ze vertonen zodra er een snoepje als beloning in het spel is. Zoals het geven van een high five, op de achterpootjes lopen, rondjes draaien, gaan zitten en noem het allemaal maar op. Niks om trots op te zijn. Het slimme minivarken verdient beter want door die voor-wat-hoort-wat beloning wordt hun oorspronkelijke veelzijdige karakter verpest. Doe ze dat en jezelf niet aan. Vrijwel iedereen is tegen circusdieren. Maar door minivarkens kunstjes te leren, maak je mini-circusdieren van ze. Net zo vernederend als de olifant die braaf op een ton moet zitten. Niet aan meedoen dus. Wees wijzer. En empathischer.
Zie trainen - snoepjes

En hup door naar opvoeden:

OPVOEDEN - 1
Het is een groot misverstand om minivarkens te willen opvoeden. Een minivarken is geen hond die je kunt opvoeden tot gehoorzaamheid. Varkens zijn autonome beesten met een sterke wil. Waarom zou je hun eigenheid van ze willen afpakken? Laat ze zijn wie ze zijn. Dat is hun goed recht, want dat is de aard van het beestje. En laat dat nou net ook hun charme zijn. Minivarkens zijn dus om die reden al per definitie ongeschikt voor in huis. Minivarkentjes zijn ruige dieren die niet in huis kunnen aarden. Zij voeden elkaar op. Nooit een minibiggetje door de lucht zien vliegen na een corrigerende tik van de moeder? Ook volwassen varkens blijven elkaar opvoeden.
Zie knuffel - kunstjes leren - trainen

OPVOEDEN - 2
Het zijn de báásjes van minivarkens die opgevoed moeten worden. Zij moeten van alles afleren om verstandige en liefdevolle baasjes van minivarkens te worden. Ik las een interview met een professionele hondentrainer, die er uiteindelijk mee gestopt was. Met die honden was niks mis. Het waren de baasjes. Onverbeterlijk. Niet op te voeden.
Zie aandacht - aaien - kunstjes - trainen - wandelen

En er kwamen nog veel meer vragen van. Leuk, het grasduinen door http://www.minivarkens.nl werkt dus. Het ene antwoord roept de volgende vraag weer op.

Maar we moesten door naar de koeien. O ja leuk, naar de koeien! Ja stil maar, er komt ook nog wel zo'n KOEIEN ABC :-)

Fijne woensdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat: Ik zou dit graag in het Engels willen schrijven: I very much admire why you're doing this and how you're doing it. I've visited a number of related initiatives (primarily in the US) but I've rarely seen this level of interaction between animals and humans and I was deeply inspired by that, and the level of commitment you all demonstrate in making it happen. I plan to visit again and I look forward to introducing friends and colleagues to Familie Bofkont. Thank you.'
(Thank yóu Teresa G.!)

Ook vriend worden van (mini)varkens?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Dinsdag 24 oktober 2017


POLITIE
Ook ik

...

Met de bekentenis van Hugo Brandt Corstius, vandaag in Trouw, https://www.trouw.nl/samenleving/ik-ook-maar-ik-kan-het-niet-vertellen-~a339e6dc/, wordt er een nieuw licht geschenen op al die Me too's van de afgelopen weken: de man als slachtoffer. Die zijn er natuurlijk ook.

Zoals Hanneke Groenteman gisteravond zei in DWWD: het gaat over macht en onmacht. Dat maakt meteen duidelijk waarom de mannelijke slachtoffers (vooralsnog) buiten beeld bleven; dat taboe is (nog) te groot.

Over macht gesproken.

Ik herinner me een voorval uit de oude doos. De jaren 80. Ik sta in een volle tram. Een man maakt van de gelegenheid gebruik. Om zich staande te houden, sluit hij mij in door de stang boven mijn hoofd met beide handen vast te pakken. We staan vis à vis en ik kan geen kant op. Als ik er wat van zeg, en hij geen stap opzij zet, verhef ik mijn stem en geef hem een duw.

Door het tumult zet de tramconducteur de tram stil en komt er op af. In plaats dat die man op zijn gedrag wordt aangesproken, krijg ik de schuld. De tramconducteur duldt geen weerwoord en grijpt me bij mijn arm. 'Blijf van me af!' roep ik. En voor ik het weet heeft ook hij me op dezelfde manier klem gezet. Ik worstel me los, want claustrofobisch.

Waarop de tramconducteur de politie belt. De tramdeur gaat niet meer open. Iedereen kijkt. Niemand doet wat.

Ik zie die politieauto nog aan komen scheuren.

Ze stoppen naast de tram, er springt een agent in en ik moet mee. De tram uit. De politieauto in. Ik weet ogenblikkelijk dat het portier van binnen vergrendeld is. Het zweet breekt me uit. Op het politiebureau heb ik maar een angst. Als ik maar niet in de cel wordt gezet.

Die claustrofobie is het overblijfsel van een in het verleden opgelopen trauma: met stip op nummer 1 van de Me too-Toptien.

Ik heb gepraat als Brugman, daar aan die balie van dat politiebureau bij Artis. En ik ben er met een waarschuwing van afgekomen. Nooit meer doen meisje. Nee meneer de agent, ik zal het nooit meer doen :-( :-).

Fijne dinsdag allemaal!

PS
Maar de varkens spinnen er garen bij: je wordt natuurlijk niet zomaar een expert in het genezen van getraumatiseerde (mini)varkens. Elk nadeel heb z'n voordeel :-)

Zie bij de T van Trauma op http://minivarkens.nl/woordenboek/t/



Maandag 23 oktober 2017


GILLENDE BIGGEN
Minivarkens.nl

...

Ziezo. Vriend & Vijand weten nu dat minivarkens.nl bestaat :-) Het is gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven (Gerard Reve).

Geen overbodige luxe trouwens, zo'n site die er voor pleit om minivarkens hun eigenheid terug te geven. Wat levert het toch een hoop ellende op om van die beestjes huisdieren te willen maken.

Gisteren nog niet klaar met de workshop, of daar kreeg ik weer zo'n fijn bericht. Drie varkentjes gedumpt in Putten. Foto erbij. Drie jonge varkentjes. Biggen nog eigenlijk. Flinke biggen met grote angst-ogen achter in de auto van de dierenambulance.

Waarom gedumpt? Misschien overgebleven winkeldochters van een particulier fokkertje. Niet meer aan de straatstenen te slijten als ze eenmaal het 'microbiggetjes-stadium' ontgroeid zijn. Te groot geworden biggetjes zijn niet meer cute genoeg in de ogen van mensen die dol zijn op varkentjes in bikini of pasgeboren biggetjes in glazen potten. En die mensen bestáán. Meer dan me lief is :-(

Maar misschien woonde dat drietal wel bij een gezin en gilden ze de hele boel bij mekaar.

Met dat laatste hebben we hier nu ook te maken. Koentje & Grote Broer. Schatten van biggen, maar gillen, gillen. Je wordt er stapelgek van. Gelukkig kun je er hier gewoon van weglopen, ruimte zat, maar je zult toch zo'n gillend varkentje in je huis of achtertuintje hebben.

Als je wilt solliciteren naar ruzie met je buren, nog los van een verpeste sfeer in je eigen huis, dan moet je een minivarkentje als huisdier nemen. Succes gegarandeerd.

Dat gegil van Koen & Grote Broer heeft te maken met eten. Aanhoudend gegil heeft (bijna) altijd te maken met eten. Honger of niet, varkens willen áltijd eten. Dat maakt ze per definitie ongeschikt als huisdier. En ook al heb je nog zo'n flinke tuin in de bebouwde kom, de Rijdende Rechter is in aantocht.

Het gegil van Koen & Grote Broer heeft op Het Beloofde Varkensland wel 1 voordeel.

'Lieve mensen, dit gebeurt er dus als je een varkentje als huisdier neemt.' Meer hoef ik niet te zeggen. Meer kan ik niet eens zeggen, want boven die loeiende sirenes komt geen mens meer uit.

Negeren. Gegil gewoon negeren. Niet belonen met aandacht en zeker niet met eten. Nee, zelfs geen rozijntje. Maar doe dat maar eens in een huiskamer terwijl je zelf aan de koffie met koek zit. Niet te doen dus. En dan? Naar het asiel ermee? Die bestaan niet, asiels voor varkentjes. Die zijn bij wet verboden. Maar wat dan wel? Dan zijn er twee opties. Inslapen of dumpen. Aan het eerste moet je helemaal niet denken. Maar het gebeurt. Er zijn dierenartsen die het doen.

Nee, die minivarkens.nl is bepaald geen overbodige luxe. De site krijgt complimenten. Die stuur ik graag door naar Simone Hervij van SuperTiny.nl die em aantrekkelijk en toegankelijk heeft gemaakt. Onthoud die naam.

Overigens gaat het hier verder uitstekend met de knaapjes Koen & Grote Broer. Ze hebben ontdekt dat ze mee kunnen ontbijten met de meute. Nu schuiven ze dus iedere ochtend aan. Ingeburgerd bij Familie Bofkont. Hoera! Maar dat gegil. Dat gegil...

Fijne maandag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Geweldig om te lezen! Ook al wil ik inmiddels geen varken meer in huis. Het blijft leuk om over ze te lezen. Wat een bijzondere dieren!'
(Dankjewel Grietje!)

PPS
Vriend of Vijand worden van Familie Bofkont? Dat kan :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Zondag 22 oktober 2017

...

http://microbiggetje.nl



Zaterdag 21 oktober 2017

...

http://minivarkens.nl



Donderdag 19 oktober 2017


MINIVARKENSWOORDENBOEK
Pure noodzaak

...

De site Minivarkens heeft een nieuwe jas. Eindelijk! Simone zocht de stof uit, maakte het patroon, stikte em in elkaar, ik nam de voering voor mijn rekening en Dennis knipte de losse draadjes af.

Waarom een nieuwe jas? Omdat die oude natuurlijk echt niet kon. Maar we moesten destijds snel wat in elkaar flansen. Beter iets dan niets. Pure noodzaak. Door filmpjes als deze: https://vine.co/v/MLH0EKh3qZ7

Maar het oog wil ook wat en nu leest alles een stuk lekkerder. En we blijven er natuurlijk nog aan sleutelen. Als er nog woorden ontbreken, laat het me weten. Dan zet ik die er nog graag bij.

http://minivarkens.nl

Fijne donderdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
April 2016
'Nogmaals dank voor de inspirerende workshop en mooie verhalen afgelopen zondag! Het is in deze harde wereld bijna onwerkelijk dat dieren zo'n prachtleven mogen leiden, zonder er iets terug voor te moeten geven. Jullie zijn echt mijn grote voorbeeld!

Ik ben de laatste tijd erg aan het nadenken over iets voor dieren doen als 'baan'. Of in elk geval zo dat ik ervan kan leven. Daarom ben ik ook gestopt met mijn vaste baan. Zodat ik naast mijn grafisch ontwerp-opdrachten ook de ruimte heb om na te denken over hoe ik mijn twee passies kan combineren: dierenwelzijn + grafisch ontwerp.'

Dankjewel Simone voor deze prachtige website!
En wie ook een klus voor haar heeft: Simone Hervij http://supertiny.nl



Woensdag 18 oktober 2017


ME TOO
Balance-ton-porc

...

Druk bezig met de laatse hand aan onze nieuwe site over (mini)varkens. Allemaal ter voorkoming van nog meer Me Too's en dus nog meer minivarkensleed :-(

Gaat nooit lukken, dat weet ik ook wel, maar altijd nog beter te vechten tegen de bierkaai dan de strijd opgeven :-)

De laatste dagen heeft Me Too ineens een andere betekenis gekregen.

Het begon met filmproducent Harvey Weinstein, maar wat te denken van Dominique Stauss Kahn, die bankier van Heleen Mees (niet helemaal vergelijkbaar, maar toch), Roman Polanski, Ruud Lubbers, om maar een paar te noemen?

Gisteravond een discussie op DWDD over het onderwerp. Die kop van MvN tijdens het interview met de ex TROS omroepster. Nou ja interview. Het leek eerder een verhoor. Geloofde hij haar wel? Sonja Barend bleek desgevraagd nooit ergens last van gehad te hebben. Vergis ik me nou of kwam hem dat wel goed uit?

Het punt is dat niemand in ons kleine landje een naam durft te noemen. Ik ook niet. Wie gelooft je?

Dat bleek ook maar weer uit de verhalen van slachtoffers in de Volkskrant vandaag. De actrice die haar verhaal deed. De theaterdocent die alles glashard ontkende. En omdraaide. Daar moet je toch niet aan denken.

Na het verhaal in DWDD van de ex-TROS omroepster dreigde het een los-zand-discussie te worden (want wie is er niet eens betast in de tram?). Ik denk dat het beter is om de Weinsteingate toe te spitsen op Bekende Mannen Met Maatschappelijk Aanzien Die Hun Macht Misbruiken. Die lopen ook in Nederland rond. Als meerdere vrouwen zo'n naam noemen, kan daar een afschrikkende werking van uit gaan.

In Frankrijk zijn de actrices daar al wel mee begonnen:

#balancetonporc Balance-ton-porc.

Smeerlappen worden altijd varkens genoemd. Dat mochten ze willen.

Zulke smeerlappen kunnen op geen enkele manier in de schaduw staan van de hooggevoelige varkens. Jamais ;-)

Fijne woensdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik zeer ontroerd was door de intelligente varkens. Wat een lieve beesten!'
(Dankjewel Coosje K.!)

Ook geroerd door de hooggevoelige varkens?
Word hun vriend :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Dinsdag 17 oktober 2017


VARKENSPOLITIE
Actie & Reactie

...

In Duitsland zijn 3 dierenactivisten vrijgesproken van huisvredebreuk bij varkensboeren.

Het was volgens de rechter in Haldensleben gerechtvaardigd dat de activisten de stallen in gingen om filmopnames te maken. Zo konden zij de misstanden en overtredingen van de wet aangaande dierenwelzijn onder de aandacht van het publiek brengen. 63.000 varkens zouden in te kleine hokken gehuisvest zijn.

Progressieve rechter. Dappere uitspraak.

In 2011 was er ook een Nederlandse club die 's nachts actief was bij verschillende varkensboeren. Of dat tot een vervolging heeft geleid, weet ik niet.

Maar wat ik wel weet is dit:

De varkensboeren sloegen onmiddellijk terug. Er werd een actieve PR club opgericht om varkenhouders een goed imago te bezorgen. Ze zetten daarbij een heel slim PR instrument in. Ze bedachten een nieuw beroep: Biggetjesvroedvrouw! Jonge burgervrouwen wisten niet hoe hard ze moesten rennen om als kraamverzorgster bij varkensboeren aan de slag te gaan.

Wie wil dat nu niet bij die schattige biggetjes?

Staartjes couperen hoorde ook bij hun taken. 'Tandjesverzorging' ook. Castratie weet ik niet zeker, maar de kraamverzorgsters stonden er wel met hun neus bovenop natuurlijk. En ze slikten het voor zoete koek. Want zo hoorde het toch? En oh wat was er leuker dan om bij die schattige biggetjes te zijn?

Wat ik er mee zeggen wil is dit:

Ik ben tegen inbreken in varkensstallen. Niet in de laatste plaats vanwege stress en angst bij de varkensmoeders en hun biggetjes. Daarbij komt: actie roept reactie op. Altijd. Burgervrouwen werden kritiekloze varkensvroedvrouwen. Was dat de bedoeling van de dierenactivisten? Vast niet.

Van hetzelfde laken een pak: Paul de Leeuw die uit woede extra vlees gaat kopen, omdat hij 'die bekeerlingen van vegetariërs niet meer kan uitstaan.'

De sterkste troef lijkt mij nog altijd om het dicht bij huis te laten. Neem jezelf onder de loep. Ben ik het niet eens met de intensieve varkenshouderij? Ga dan niet over tot de aanval, maar pas je eigen (eet)gedrag aan. Als iedereen dat zou doen, krijgt het geheid effect.

En hoeft er geen rechter aan te pas te komen, want je eigen geweten vertelt je wel wat je wel of niet moet doen. Of laten :-)

Fijne dinsdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik het ontzettend mooi vind dat er een plek is als deze waar varkens, koeien en andere dieren gered kunnen worden van alle narigheid die ze daarvoor hebben moeten doorstaan en na alle ellende nog een heel fijn leven kunnen hebben.'
(Dankjewel Lieke van D.!)

Vriend worden van Familie Bofkont doe je zo :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Maandag 16 oktober 2017


AFSCHEID
Mooi geweest

...

De rij naar de burgemeester was lang. De dames van het Concertgebouw kwamen langs met koffie. We keken uit op 'Zorg goed voor de stad en voor elkaar' - Eberhard van der Laan 1955-2017.

En iedereen was aardig. Niemand werd ongeduldig of ging telefoneren. Ik heb maar een iemand op haar schermpje zien kijken.

De sobere kist was gemaakt van bomen uit het Vondelpark. Zoveel bloemen. Je viel bijna flauw van de zoete geuren. Ik heb er een klein roze varkentje tussen gezet.

De volgende dag stond er een foto in de krant. De kist geflankeerd door drag queens Jennifer Hopelezz en Dolly Bellefleur. In vol ornaat en uitverkoren als erewacht bij de burgemeester.
Dan ben je trots om Amsterdammer te zijn :-)

Vandaag niet naar Amsterdam met onze Eberhard, ondanks het stralende weer. Toen ik wakker werd dacht ik nee. Nu nog zou ongepast zijn voor de nabestaanden.

Eberhard van der Laan was burgemeester van 2010-2017.
Precies de periode van onze Varkensprojecten op de Zuidas.
Het is mooi geweest.

Fijne maandag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Mijn favoriete Bofkont is Eberhard. Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik het zo fantastisch vind dat alle dieren dier kunnen zijn bij jullie, en dat ze zo liefdevol behandeld worden, het zijn allemaal bofkonten, dit gun je elk varken of ander dier.'
(Dankjewel Paul Somers!')

Ook een favoriete Bofkont?
Word dan ook zijn of haar Vriend :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Zaterdag 14 oktober 2017


'HOBBYVARKENS'
Niels Dorland

...

Er zit me iets dwars. Daags na Dierendag blogde ik over vermeende dierenliefde. Daarbij nam ik ook een fokker van Kune Kune varkentjes onder de loep.

Terwijl ik dat opschreef, aarzelde ik. Moet ik er ook niet bij vermelden dat zijn varkentjes er goed bij zitten? Dat hij er helemaal vol van is? En dat hij kennis van zaken heeft?

Ik deed het niet. Dat viel buiten de context van de blog. Maar door alleen dat ene stukje er uit te lichten deed ik hem als persoon tekort. Voor wie nu denkt waar heeft ze het toch over? Kijk hier maar: https://www.npo.nl/KN_1692743

De laatste tijd heb ik echt geprobeerd me af te sluiten voor 'hobbyvarkens'. Dat lukt niet. Ze blijven me achtervolgen. Niet alleen per mail of telefoon, ook letterlijk.

Van de week stopte er weer een auto op de dijk.

Een wanhopige man stapte uit: "Mijn buren hebben twee van die minivarkentjes. Die beesten stinken! Ik kan er niet meer tegen. Ik kan niet eens meer met mijn gezin buiten in de tuin zitten. Dat gegil is nog tot daaraan toe, maar die stank! Die verdomde piesstank! En ze vreten mijn schutting aan, ook dat nog. Mogen ze hier? Ik heb overal al geïnformeerd. Ben al bij 10 kinderboerderijen geweest. Niemand wil ze hebben. Maar ze moeten echt weg. Mijn buren willen er nu ook vanaf. Ze hadden het al over dumpen. Er MOET nu echt iets gebeuren. Ik ben in staat ze te verdrinken!"

Ik heb hem doorverwezen naar de Dierenbescherming. "Het hoofdkantoor in Den Haag. Daar moet u zijn. Niels Dorland. Die moet u hebben. Doe hem maar de hartelijke groeten van mij. Confronteer ze daar maar met de ernst van de zaak. Ik kan het niet meer oplossen."

Nu zitten die woorden in mijn hoofd. Dumpen. Verdrinken. Dumpen. Verdrinken. Dumpen. Verdrinken.

Diezelfde middag opende ik per ongeluk toch weer zo'n mailtje:

'Hallo, heb een vraag mijn buurman heeft een varken achter huis lopen gewoon in de nieuw bouw, hij gaat maar zo een week weg en rekent er maar op dat ik het beestje te eten geef, ik doe het voor het beestje, soms heeft ie gene eten in huis voor knor. Weet u misschien waar ik het beestje wel met zijn toestemming heen kan brengen, en waar die niet naar de slacht gaat.'

Ik moest meteen weer aan die Kune Kune fokker denken. Want hoe overtuigd én overtuigend hij ook is, hij zet wel steeds meer varkentjes op de wereld. En dát zit me ook dwars.

Fijne zaterdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik ben jullie dankbaar dat jullie het zelf varkens willen houden uit mijn hoofd hebben gepraat. En dat jullie me keer op keer helpen als ik weer met een varkensvraag zit. Dat waardeer ik enorm omdat ik me er bewust van ben dat jullie het druk genoeg hebben daar.'
(Dankjewel Desiree D.!)

PPS
Hoe meer Vrienden van Familie Bofkont, hoe meer vreugd :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Vrijdag 13 oktober 2017


VARKENSOPSTAND
Eberhard

...

WTF? Wie loopt daar? Het was Eberhard. Linea recta doorgestiefeld naar de Slagersmeiden. Even later gevolgd door zijn broer Frans.

We stormden naar buiten.

Betsy stond verderop te matten met Meneer Klaver. Keiler deed of ie gek was en nam onmiddellijk Betsy's land op de schop. Jan stak zijn kop buiten de deur. Wat is hier aan de hand?

Kortom chaos op Het Beloofde Varkensland.

Een snelle inspectie leerde dat de lummels hun houten omheining gesloopt hadden. Ineens had iedereen vrij spel. Op Betsy na zijn er geen gewonden gevallen.

Maar gevolgen had het wel.

Frans hadden we redelijk snel weer thuis bij zijn eigen familie, maar Eberhard nam de tijd. Met als resulaat dat hij ineens de mesthoop op schoot en daar tot in zijn schouders in wegzakte. En daar zat ie. Muurvast. Hij kon geen kant meer op.

Ik kon boterhammen met pindakas smeren tot ik een ons woog, maar Eberhard wist zichzelf niet te bevrijden uit zijn benarde positie. Hij lag strak tegen de rand van de mestbak. Een romp zonder poten.

Daar waren we mooi klaar mee.

Uit zichzelf zou Eberhard er nooit en te nimmer meer uitkomen. "Zie je nou wel dat er een shovel nodig is?" riep Dennis. "Dan konden we hem uitgraven!"

De enige mogelijkheid nu, was een houten schot voor Eberhard neerleggen en plukken stro onder hem proppen in de hoop dat hem dat wat grip zou geven.

Maar meneer was niet gediend van dat gesodemieter om hem heen. Hij protesteerde luid toen we hem begonnen op te porren. Hup Eberhard! In de benen jongen! Hup, hup! Vooruit vent!

En terwijl ik me staande probeerde te houden op een droger stuk om ook niet zelf tot mijn nek in de stront te verdwijnen, werd ik besprongen door akelige gedachten. Stroomstoten. Zo wordt onwillig vee dat niet vooruit te branden is, in beweging gebracht. Je moet er toch niet aan denken.

Arme Eberhard. Hij leek de moed op te geven. Gelaten lag ie tegen de rand van de mestbak aan. Wat als ie toch ineens losschoot en over die rand naar beneden lazerde? Ook dat nog.

Juffrouw Loes bracht uitkomst.

Ze kwam op de pindakaas af. Eberhard voelde zich bedreigd. En terecht. Juffrouw Loes is nooit aardig tegen onbekenden. Een brul. Een buitengewone krachtinspanning. En daar stond Eberhard dan toch bovenop het houten schot te balanceren op de rand van de afgrond.

Met een hoop armgezwaai en stemverheffing lukte het om de bijna 300 kilo roze massa aan de goede kant van de streep te houden. Veel had het niet gescheeld.

Eberhard barst nu van de spierpijn en blijft vandaag lekker thuis.

Zijn moeder wordt verwend met lekkere hapjes waar we pijnstillers in verstoppen. Haar wonden wassen we uit met betadine, misschien kan er al voorzichtig Groene Leem op.

Tussen de bedrijven door ga ik even naar het Concertgebouw om afscheid te nemen van die andere Eberhard. De burgemeester der burgemeesters die zichzelf meer als Swiebertje dan als De Burgemeester zag.

Zo'n kanjer moet geëerd. Op de Parnassusweg in Amsterdam. Maar dat kan maandag ook nog. Of dinsdag. Dat laat de roze Eberhard dan nog wel weten.
Wordt Vervolgd.

Fijne vrijdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik heb Dafne en Beertje ontmoet in 2007 en heel veel aaitjes en kriebels uitgedeeld aan de dames en heren die vertoefden aan de Parnassusweg.'
(Dankjewel Catherine S.!)

Ook Eberhard in levende lijve ontmoeten? Of zijn moeder Betsy?
Word Vriend van Familie Bofkont :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Donderdag 12 oktober 2017


VERLICHTE SPEKLAP
Schijnheilig

...

La Mama is in een wonderbaarlijke levensfase beland. Is ze ziek? Nee. Niet meer.

Maar er is wel iets aan het veranderen. Haar krachten nemen af. Ze valt af en toe om. Tot zover niks nieuws onder de zon.

Nu de rest.

La Mama maakt zich los van Edwin. Eerst altijd samen met haar enig overlevende zoon uit haar vorige leven. Nu niet meer. Er valt geen onvertogen woord, maar ze is steeds minder in zijn buurt. Alsof ze daarmee zegt: straks moet je het verder alleen doen, vent.

Maar dat is nog niet alles.

Soms staat La Mama zomaar ergens te staan en dan vult ze in haar uppie de hele Bovenkerkerpolder. 100% aanwezig in een eigen wereld. Een en al serene rust. Nog even en dan is ze verlicht :-)

Dat is nog eens wat anders dan het brute einde van de 70 varkens die gisteren gestikt zijn in Brabant, na het uitvallen van de ventilatie door een stroomstoring.

Filosoof Stephan Hyboom pleitte zaterdag in het Parool voor een totaalverbod op het consumeren van vlees. Van hogerhand. Per nu. Over en uit. Ook ingegeven vanwege de klimaatproblematiek.

Dezelfde dag, in het AD: Paul de Leeuw beklaagt zich erover dat vegetariërs steeds vervelender worden. 'Vegetariërs worden de muggen van de maatschappij. Toen een vriendin mij vorige week op Dierendag appte dat we nu juist op deze dag moeten sympathiseren met dieren door de hele dag geen vlees te eten, was de maat vol. Ik heb m'n poezen en mezelf getrakteerd op drie ons rosbief. Met schijfjes vleestomaat.'

En nog steeds op dezelfde zaterdag lees ik in de Volkskrant dit: 'Behalve een mooi buitenleven gun je een varken een waardig einde. In de vorm van supermalse pulled pork bijvoorbeeld of de beste speklap die je ooit gegeten hebt.'

En die zin schiet me in het verkeerde keelgat.

Paul de Leeuw kan ik hebben. Kont tegen de krib en expres vlees kopen: lekker púh! Maar die politiek-correcte-Volkskrant-praat, wat een schijnheiligheid. Alsof je het varken een dienst bewijst door het te gunnen de beste speklap te worden. Die speklap gun je jezelf en dat varken moet er voor dood. Punt uit.

Fijne donderdag allemaal!

PS
Quote van de dag: 'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik altijd blij word van de foto's van de bofkonten. Maar voor niets gaat de zon op en ze moeten wel eten en onderdak. Ik zou willen dat ik meer zou kunnen doen dan ik nu doe. Ooit, misschien!'
(Dankjewel Helen W.!)

Ook genieten van de bofkonten?
Word Vriend van Familie Bofkont :-)
Dat gaat zo:
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Woensdag 11 oktober 2017


DWARSE BOER
Oude rommel

...

Was gisteren even op bezoek bij een dwarse boer. Ik ben dol op dwarse boeren. Dwarse boeren zijn een uitstervend ras. Ik ken er drie, waarvan twee Friese. De laatste der mohikanen.

Deze dwarse boer had melkkoeien. Hij boerde op z'n ouderwets en had het dus voortdurend aan de stok met de NVWA. Om de haverklap spongen ze in zijn nek om hem het leven zuur te maken. Op een dag zag hij een hele colonne lege veewagens aan komen rijden. Ze stopten op zijn erf. Al zijn koeien werden opgeladen. Hij heeft ze nooit meer teruggezien. Vernietigd.

De overheid houdt niet van dwarse boeren. Boeren die niet zijn meegegaan in de vaart der megastallen. Boeren die vechten om hun eigen gang te kunnen blijven gaan.

Dus krabbelde de dwarse boer weer op.

Van melkkoeien was hij overgestapt op vleesvee. Op zijn kilometerlange oprit werd ons gisteren de weg versperd door nieuwsgierige kalfjes. Overal liepen hun moeders en grootmoeders. Op het land, in de stal, op het erf. Vrije koeien. Jong en oud door elkaar. Allemaal met hoorns. Binnen een mum van tijd stonden ze allemaal om ons heen. De jonge stiertjes schuurden hun hoorntjes tegen de bofkontbus aan.

Maar helaas: oormerken. Die knieval had de dwarse boer dan toch moeten maken. Maar hij zit er nog. In z'n oude achteraf-boerderij, op z'n 40 bunder land. Eigen land, glunderde hij, de bánk kon in ieder geval geen grip op hem krijgen. Land, dat hij zo heeft ingericht, dat het ieder voorjaar weer een waar vogelparadijs is.

En de NVWA?

"Wordt het niet eens tijd om die oude rommel op te ruimen?" hadden ze laatst nog aan hem gevraagd.

Met die oude rommel bedoelden ze zijn oudste koetjes: Twee dames van 16 en 17 jaar.

"Waarom zou ik?" antwoordde Dwarse Boer. "Ze zijn goed gezond. Krijgen nog kalfjes. Mijn oudste koe is 20 jaar geworden. Dus wat is het probleem?"

Het probleem, lieve Dwarse Boer, is dat je niet past 'in het plaatje.' Zomaar loslopende koeien, die vrij zijn om hun eigen leven in te richten, dag en nacht, zomer én winter (wie ziet er ooit nog een koe in de winter buiten?), dat kan natuurlijk niet in ons keurig aangeharkte Nederlandje.

Dat je dat nou niet snápt, domme dwarse boer ;-)

PS
Vriend worden van Familie Bofkont zodat ook de verhalen over dwarse boeren verteld blijven worden?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Dinsdag 10 oktober 2017


TELEVISIEBIGGETJE
Huiswerk

...

Een aardig meisje (stagiaire?), werkzaam bij TV producent, stuurde mij deze foto:

'Goedenavond, misschien brutaal dat ik een bericht stuur maar ik had even een vraag. Ik werk mee aan de tv-serie X daar hadden we vandaag een klein biggetje dat een rolletje speelt. Een erg aanhankelijk en leuk dier. Nu wil ik deze eigenlijk redden van de slacht. Maar hebben jullie nog plek of hoe gaat zoiets in zijn werk?'

Toen ik belde was het biggetje tot haar verdriet al weer van de set verdwenen. Het bleek het vijfde biggetje te zijn voor hetzelfde rolletje.

Een van onze bofkontboerinnen studeert onderzoeksjournalistiek.

Als ik daar docent was, zou ik het wel weten: "Jongens! Huiswerk! Waar kwamen deze vijf biggetjes vandaan? Waar zijn deze vijf biggetjes gebleven?"

Dat lijkt een eenvoudige opdracht. Is het niet. Om de dooie donder niet.

Fijne dinsdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik het geweldig vind dat iemand zich inzet voor 'afgedankte' dieren en ze alsnog een lang en gelukkig leven probeert te geven.'
(Dankjewel Rinske A.!)

Ook het werk van Familie Bofkont steunen?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Maandag 9 oktober 2017


BEJAARDE BOERDERIJDIEREN
Dierenzorg

...

Vader Kraak valt om. La Mama valt om. Miss Piggy valt om. Het bestaat dus echt. Omvallen van ouderdom.

Op het jonge grut en wat minder jong grut na, is Het Beloofde Varkensland van lieverlee het Rusthuis voor Bejaarde Boerderijdieren geworden.

Wat zeg ik? Een verpleeghuis. Wat zeg ik? Een hóspice.

De komende twee weken ga ik Mannetje Bromsnor en Miss Universe schandalig verwennen. Ze mogen alles wat god verboden heeft. Als dokter Peter van vakantie terug is, gaan we toch hun hoefjes behandelen.

Waarom zou je zeggen, wat lopen die twee nou nog, maar de hoefjes zijn veel te lange nagels geworden. En áls ze nog wat willen schuifelen dan moet dat wel kunnen natuurlijk. Maar die narcose, die narcose. Een zegen en een vloek. Zulke stokoudjes...

Van de week schuifelde Mannetje Bromsnor naar een streepje zon.

We hebben pas de ingang van hun beschermde aanleunwoning verplaatst. Waar eerst het deurtje zat is nu een raam over de volle hoogte. Meer licht en elk zuchtje wind wordt buiten de deur gehouden.

En daar stond ie voor z'n nieuwe raam. In de zon. Zo dapper. Zo stoer. Zo kwetsbaar. Zo oud. Ik hoop dat dokter Peter nog heel lang op vakantie blijft.

Fijne maandag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word vriend van Familie Bofkont omdat jullie zo geweldig voor deze dieren zorgen en wij dat graag willen steunen. En omdat de dieren op 1 staan bij jullie!
(Dankjewel Netty & Ammy M.!)

Ook vriend worden van het Rusthuis voor Bejaarde Boerderijdieren?
htpp://www.familiebofkont.nl/vriend

PPS
De foto's van de workshop van gisteren staan online.
http://2017.bfknt.nl/20171008-Familie-Bofkont-Workshop-op-Het-Beloofde-Varkensland/
Onze bofkontboerin Hanny is de postergirl geworden :-)
Ze is jarig vandaag. Uitstekende verpleegster.
Mannetje Bromsnor kan én wil met haar door de bocht.
En dat wil heel wat zeggen...



Zondag 8 oktober 2017


UPDATE
Eberhard & Eberhard

...

Eberhard van der Laan eren is een goede zaak. Maar onze Eberhard moet het daarbij wel naar z'n zin hebben.

Het wordt niks lekker morgen. Regen, regen en nog eens regen. Woensdag dan maar? Maar de regen blijft aanhouden tot vrijdag. Pas dan staat er weer een stukje geel op het kaartje van de weersverwachting.

Zon hoeft niet, als het maar grotendeels droog is.

Dus: ijs en weder dienende wordt het vrijdag. Hou de blogs goed in de gaten en check vrijdagochtend ook nog even voor de zekerheid.

MET EBERHARD VOOR EBERHARD
Vrijdag 13 oktober 2017 - 16.00 uur
Parnassusweg - op het veldje naast BP tankstation
Amsterdam

Fijne zondag allemaal!

PS
Quote van de dag:

'Eberhard oh Eberhard jij bent de kampioen
jij stond altijd voor mens & dier
en daarom een dikke zoen!'



Zaterdag 7 oktober 2017


MET EBERHARD VOOR EBERHARD
Komt allen maandag!

...

Toen ik Betsy's eerstgeboren biggetje de naam Eberhard gaf, had ik nog geen idee hoe terecht die vernoeming was. Later bleek dat er een strijd om Familie Bofkont had plaatsgevonden. Tussen wie?

Tussen de burgemeester en het Ministerie van Landbouw. Waarover? Over wel of geen lintje voor Familie Bofkont. En waarom? Omdat ik weigerde de bofkonten te oormerken en daarom met het Ministerie van Landbouw voor het hekje had gestaan.

Eberhard van der Laan won. Familie Bofkont had de activist in hem weer wakker gekust :-)

Nu is onze Eberhard een grote lummel en de burgemeester is dood. De burgemeester die toestemming gaf voor een Varkensvrijstaat in zijn stad.

We gaan hem eren.

Met EBERHARD voor EBERHARD.
Aanstaande maandag.
Op het veldje naast het BP Tankstation.
PARNASSUSWEG in Amsterdam.
Onze Eberhard arriveert om 16.00 uur.
Komt allen!

Fijne zaterdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Wat een prachtig verhaal, die Familie Bofkont!'
(Dankjewel Eberhard van der Laan!)



Vrijdag 6 oktober 2017 - 16.30 uur


EBERHARD & EBERHARD

Straks Eberhard & Eberhard op Radio 5.
Rond 18.10 uur.

...



Vrijdag 6 oktober 2017


DE CREATIEVE BOER
Blij

...

Ik kreeg een stel vragen van een journalist voorgelegd. Hoe ik aan een boer kom, hoe kies ik een varken, waarom het belangrijk is dat ze een naam krijgen, of het gebruikelijk is dat een uitgewerkte fokzeug naar de slacht gaat en nog veel meer.

En wat ik betaald had voor de Grannies.

Ik ging er eens even voor zitten, want de Grannies komen in een boek. Een boek over Amsterdam. En daar moesten de bofkontvarkens ook in. Een grote foto met een klein stukje tekst. Ik koos eerst voor Betsy & Co (Amsterdam!) maar het verhaal van de Grannies is compacter.

"Nou dan doen we de Grannies toch," opperde de journalist. "Met een beetje fantasie is Amsterdam ook Amstelveen toch? En jij bent een Amsterdammer, dus.... jouw varkens horen in dat boek. Punt uit."

Wat had ik ook alweer betaald voor de Grannies?

Ik was blij met die vraag. Nu kon ik ook de boer in het zonnetje zetten. Het ging als volgt. De boer was blij dat Granny & Muk met pensioen naar Het Beloofde Varkensland gingen. "Zeg het maar. Wat moeten ze kosten?" vroeg ik hem toen we de bofkonten kwamen ophalen.

"Ach dat komt later wel," wuifde hij weg. "Zorg eerst maar dat ze veilig thuis zijn."

De tijd verstreek. Ik hoorde er niks meer van. Het werd de omgekeerde wereld. Klant stuurt meerdere herinneringen aan leverancier. Waar blijft de factuur? Nog steeds bleef het stil. Maar ik wist dat de boer het geld hard nodig had. Na diverse aanmaningen van onze kant ging de boer na meer dan een jaar overstag :-)

En toen kwam er een creatieve factuur. Wat had hij gedaan? De volle mep wilde hij per se niet hebben. De creatieve boer had hun oornummers bij elkaar opgeteld. Granny 1544 en Muk 1727. Samen dus 327,10 euro. Een koopje!

In zijn stallen waar vroeger Granny & Muk lagen, slapen nu mensen. De boer heeft er mooie vakantiehuisjes van gemaakt op zijn groene camping. Hij is geen varkensboer meer maar gastheer. En hij zit nog op de trekker om gras te maaien. Regelmatig komt hij nog op Het Beloofde Varkensland met een kar vol balen kuilgras voor Mozzarello & Co.

Mozzarello wil nóóit een trekker op het erf hebben. Daar gaat ie pal voor staan zijn met gebogen kop. Klaar voor de aanval. Maar de rode(!) trekker van Boer John laat hij met rust. Altijd.

Boer John ligt nu plat. Na al die jaren keihard werken, en nog steeds, is zijn rug kapot. Geopereerd en nu mag hij maanden niks doen. Hij zou nog geen biggetje op mogen tillen.

Zullen we hem met z'n allen het allerbeste wensen? Met als aanhef Lieve Boer John? Dan zorg ik wel dat jullie FB-reacties bij hem terechtkomen. Heeft ie wat te lezen op bed :-)

Fijne vrijdag allemaal!

PS
Quote van de week:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat het nodig is en jullie de steun kunnen gebruiken.'
(Dankjewel Isabella C.!)

Toe, word ook Vriend :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Donderdag 5 oktober 2017


DIERENLIEFDE
Na Dierendag

...

Wat kwamen er op Dierendag weer veel foto's voorbij van baasjes met hun geliefde huisdieren. Omhooggesjorde katten, cavia's met papieren konijnenoortjes, in de lucht gestoken kittens.

En tijdens het weerbericht van het NOS Journaal een hond met een grote geblindeerde bril op. Inclusief windmolentjes op de glazen. Kijk eens hoe hard het waaide vandaag.

"Die dierenbeulenarij duurde maar heel eventjes hoor," haastte de weerman zich er bij te zeggen met een o-jee-wat-zeg-ik-nu-blik in zijn ogen. "Hij heeft die bril maar een minuutje op gehad."

Ben ik nou de enige die die verschrikte, ongemakkelijke smoeltjes van die dieren ziet? Wat heeft dit te maken met Dierendag? Wat heeft dit te maken met dierenliefde?

's Avonds een tv-reportage over een Kune Kune fokker. Tijdens zijn gelikte praatje gaf de man een praktische demonstratie over het makkelijke karaker van deze 'hobbyvarkentjes'.

In de wei lag een moedervarken te rusten. Hij trok aan haar poot. Hij trok aan haar oor. Hij trok aan haar neus.

Kijk maar! Ze geeft geen krimp. Zo makkelijk. En daarom zo geschikt voor kinderboerderijen. Je kunt er zelfs bij gaan liggen. En plof daar lag ie.

Maar het slimme Kune Kune moedertje was er klaar mee. Ze knorde narrig en ging er vandoor. Met jóu liggen? Geen denken aan. Geen haar op mijn hoofd.

De fokker keek haar bescheten na. Dat voelde hij dan gelukkig toch nog wel. Zijn fokzeug had hem behoorlijk in zijn hemd gezet. Op camera :-)

Fijne donderdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik jullie werk enorm bewonder en geniet van de verhalen. En alle dieren zo'n lang en geweldig bofkonten-leven gun, maar bij gebrek aan een ideale wereld wil ik maar wat graag jullie stukje paradijs steunen!'
(Dankjewel Amanda W.!)

Voor wie het nog niet wist :-)
Vriend van Familie Bofkont worden doe je zo:
http://www.familiebofkont.nl/vriend



...



Dinsdag 3 oktober 2017


STAATSIEPORTRET
Slapies

...

Eendje, ga je mee? Wat doen? Wel, zwemmen met z'n twee. En waar?

Wel, hier en daar, ver weg van het gesnater.
De zon zien ondergaan in 't water.
Eendje ga je mee?
En dan?
Dansen met z'n twee.
Waarom?
Doe niet zo dom! Gewoon omdat wij twee ...
Gewoon ... ach, ga toch mee!
Eendje, ga je mee?
Nee, ik ken dat.
Dansen met z'n twee,
Zwemmen met z'n twee.
En dan vraag jij: "Wat dacht je van Rusten in het riet?"
Nee hoor, zo eentje ben ik niet.

En ineens moest ik aan dat liedje van Jaap Fischer denken. Koentje en zijn Grote Broer die Brody het hof maakten. Aanvankelijk eerst samen naar buiten. Daarna binnenshuis de slaapkamerdeur opengezet.

Brody deed net of ie het niet zag toen gebroeders Kune Kune een holletje uitgraafden bij wijze van logeerbed. Maar de broertjes schoven steeds verder op. Iedere nacht een stukje verder.

En ineens, vorige week. Brody kon er niet meer omheen. De volgende ochtend hebben ze zich laten fotograferen. Een plechtig moment.

En sindsdien slapen ze samen. Vooral Koentje is maar wat wijs met zijn verovering. Brody is zo lekker groot en warm. Grote Broer is vaak in zijn eentje de hort op. Van horen zeggen: Hammie heeft meer dan normale belangstelling voor hem. Wie weet wat er allemaal nog staat te gebeuren bij Familie Bofkont :-)

Fijne dinsdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik ongelooflijk geniet van je verhalen en er graag aan bijdraag dat nog erg lang te laten duren! Keep up the good work!'
(Dankjewel Inge P.!)

Ook Familie Bofkont blijven volgen?
Word Vriend, dan kun je ze ook nog in levende lijve ontmoeten!
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Vrijdag 29 september 2017


OPROEP
Wie helpt Familie Bofkont?

...

Wie woont in Den Bosch? Wie kan vanmiddag tussen 14.30 en 16.00 uur een paar dozen boeken afhalen bij de drukker?

Er zijn 2 dingen mogelijk:
1. Je haalt de boeken en ik kom ze vanavond bij je thuis afhalen.
2. Je haalt de boeken en brengt ze vóór zondag 18.00 uur naar Familie Bofkont (Amstelveen).

Het laatste heeft de voorkeur :-)

En je weet het:
Twee vrijkaarten voor de Familie Bofkont Workshop.

mail@familiebofkont.nl voor het adres van de drukker in Den Bosch.

Dank vast!



Donderdag 28 september 2017


EBERHARD & EBERHARD
Toewijding

...

Wat hadden Eberhard & Co graag Eberhard van der Laan in levende lijve ontvangen in het Bofkontbos. Dat zat er ook in, ware het niet dat, ach, laat maar zitten ook. Gedane zaken nemen geen keer.

Ik overwoog de burgemeester een bedankbriefje te schrijven, maar die arme man wordt nu bedolven onder de poststukken die zijn secretaresse vast niet allemaal aan hem voorlegt. Gelukkig maar.

Dan maar een poging via de krant:

'Kom daar nog maar eens om: een burgemeester die het goed vindt dat er een stel varkens in zijn stad woont. En niet alleen goed, hij vond het nog léuk ook. Drie mooie jaren heeft een vrijgekochte fokzeug uit de bio-industrie mogen scharrelen op het braakliggende bosperceel tegenover de Royal Bank of Scotland. Ze beviel er van tien biggetjes. De eerstgeborene werd vernoemd naar de burgemeester. Kleine Eberhard kreeg er nog vijf broertjes en vier zusjes bij. Deze familie Bofkont mocht wroeten in de duurste grond van Nederland tot de crisis voorbij was. De roze lummels groeiden voorspoedig op. We gaven workshops over de intelligentie van varkens, organiseerden lunchwandelingen voor de Zuidassers en er kwamen flexwerkplekken aan de rand van het Bofkontbos. Op een dag werd er een bord geplaatst: hier komt NoMA House. Eberhard & Co verhuisden naar Het Beloofde Varkensland. Maar niemand zal het ooit vergeten; een Varkensvrijstaat op de Zuidas. Zoiets kon alleen in het Amsterdam van Eberhard van der Laan. Namens de varkens: 'Lieve Burgemeester Eberhard, bedankt!' '

Ik vond er de ideale foto bij.

Een zogende Betsy tegen de achtergrond van de Royal Bank of Scotland. En wie ligt daar vooraan aan de beste speen? Eberhard! De brief werd gisteren geplaatst, de foto niet, vermoedelijk door het hoge formaat. http://2017.bfknt.nl/varkensvrijstaat-op-de-zuidas.jpg

'Leuk stukje op Parool.nl' mailde iemand. He, dat wist ik niet. Ook nog op de site dus. Dan wel mét foto natuurlijk. Snel kijken. Maar wat denk je? Wéér Swientie in het mais. Die foto achtervolgt me al 7 jaar. Overal duikt die ANP foto op als het weer eens ergens over varkens gaat.

Ik haat die foto. Kan die lieve Swientie niks aan doen, maar ze staat er 'grappig' op. Veel fotografen richten hun lens expres op de varkensneus waardoor die optisch verlengd wordt. Dat is kennelijk leuk of zo.

Varkens nemen zoals ze zijn, respect (ik kan dat woord niet meer horen, maar het dekt de lading wel), is ze fotograferen zonder dat beoogde lachspiegeleffect. Het lijkt altijd of er maar twee smaken zijn als het om varkens gaat: Lekker of hahaha. Maar varkens zijn veel meer dan een smakelijke speklap of een lollig verlengde snuit.

Varkens hebben zoveel meer smaken. Zoals de toewijding waarmee ze een maisveldje te lijf gaan. Of drinken bij je moeder of je leven ervan afhangt. En het is de toewijding die Eberhard & Eberhard gemeen hebben.

Verder heb ik niks te klagen want het stukkie stond op nummer 2 van Meest Gelezen. https://www.parool.nl/opinie/-eberhard-bedankt-voor-de-varkensvrijstaat-op-de-zuidas~a4518680/

Zijn de varkens er toch maar mooi weer even voor geweest. Parool, bedankt!

Fijne donderdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat het hartverwarmend was om te zien hoe liefdevol jullie omgaan met de dieren. Ze krijgen echt alle vrijheid om zichzelf te ontdekken en te zijn. Dat steun ik met heel mijn hart, en nu ook een beetje met mijn portemonnee :-).'
(Dankjewel Marjolein L.!)

Ook een vrije-varkens-vriend worden?
Dat doe je zo:
http://www.familiebofkont.nl/vriend

PPS
Wie woont er in Den Bosch (of in de buurt) en kan morgen tussen 14:30 en 16:00 uur de Familie Bofkont Boeken ophalen van de drukker aldaar? We hebben ze zondag nodig rond 17.00 uur.

Het bekende recept: als dank twee vrijkaarten voor de Familie Bofkont workshop :-)



Woensdag 27 september 2017


ZOOLOVE
Kat in het bakkie

...

Tik maar eens in: Zoolove. Liefdadigheidsmerk. Premium-natvoer, snacks en accessoires voor honden en katten. Tien procent van de verkoopprijs excl. BTW van ieder verkocht Zoolove-product gaat naar een goed dierendoel. En Familie Bofkont is in de prijzen gevallen.

Er is een mooi bedrag opgehaald: 3172 euro!

Ineens komt de trekker een stukje dichterbij. Over die trekker moeten we het trouwens nog even hebben. "Hoe kun je dat nou zeggen?" vroeg Dennis gegeneerd, toen ik schreef dat hij een trekker op zijn verjaardag had gevraagd. "Dat ding is toch geen particulier speeltje voor mij?"

Natuurlijk niet Dennis. Grapje! Een trekker is hier inderdaad zo langzamerhand broodnodig. De ene bofkont wordt nog ouder dan de ander, maar voor iedere bofkont komt er een eind aan. En een mooie uitvaart voor zware varkens: als je rug je lief is, moet daar een trekker aan te pas komen. En niet te vergeten voor de zware klussen t.b.v. de wederopbouw na de brand.

Het geld van Zoolove gaat dus in het trekkerpotje.

En ere wie ere toekomt: Bofkontboerin Gerrie heeft Familie Bofkont naar voren geschoven door Zoolove over de brand in te fluisteren. En toen was het al snel kat in het bakkie. Dankjewel Gerrie! Dankjewel Zoolove! Dankjulliewel Zoolove-producten-kopers!

Over kat in het bakkie gesproken: op mijn beurt breng ik graag STICHTING HELP DE ZWERFKAT onder de aandacht bij Zoolove. Stichting Help de Zwerfkat zit in Uithoorn. Katten die nergens anders meer welkom zijn. Oud, afgeschreven, vol problemen en kwalen: Stichting Help de Zwerfkat opent haar liefdevolle armen voor deze afgedankte katjes.

Als sinds 1968 werken Els, Annemiek plus een zwikkie vrijwillgers zich een slag in de rondte. Wanneer je daar ook binnenvalt: het ruikt er altijd fris. Nou kom daar maar eens om bij 65 probleemkatten. Petje af voor die dames. Kijk eens op hun site. Al die lieve smoeltjes. Ineens weet ik weer waarom ik die cursus kattenasiel wilde doen. Ooit. Maar het werd de boerenschool en de varkens wonnen. Want voor 'consumptiedieren' mag niemand de ogen sluiten.

Helpen jullie ook mee om Stichting Help de Zwerfkat aan te prijzen als het nieuwe goede doel bij Zoolove? http://www.helpdezwerfkat.nl - https://www.facebook.com/zoolovenl

Fijne woensdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik Familie Bofkont een goed project vind met heel goede educatie. Als mensen zien hoe hun 'voedsel' bij jullie rondloopt, komt er misschien een verschuiving in het denken!'
(Dankjewel Manon van der S.!)

Ook Vriend van Familie Bofkont worden?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Dinsdag 26 september 2017


VARKENS VAN ZICHZELF
Let's talk business

...

Opmerkelijk: toen Maxie ineens dood lag, dacht ik meteen aan een maag- of darmverdraaiing. Zo'n speels, beweeglijk dier, in de bloei van haar leven, een en al levenslust. Maar Dokter Peter dook de boeken in en kwam met een acute eenzijdige longontsteking.

Onlangs sprak ik er over met een varkensboer: 'Een eenzijdige longontsteking bij een oud varken? Dat lijkt me stug.' Ook hij kwam op de verdraaiing uit. Geestig. In mijn ogen was Maxie een jonge blom, nog niet eens volwassen. Maar de varkensboer vond haar oud. Kwestie van perceptie. Het varken als speklap of het varken met zeggenschap over eigen lijf en leven.

Over varkens van zichzelf gesproken: de Slagersmeiden. Ze genieten wat af in deze prachtige nazomerdagen. Vooral Kleine Meid is verzot op water en modder. Grote Meid ligt wat vaker binnen te rusten (maar ja die is dan ook al oud met haar bijna 2 jaar :-) ).

De Slagersmeiden hebben allebei nog jaaaaren in het vooruitzicht. Toen we ze de gang naar het slachthuis bespaarden wist ik wat dat betekende: een lang & gelukkig leven op Het Beloofde Varkensland. Maar de penningmeester van Stichting Familie Bofkont hing meteen aan de lijn: 'Leuk die crowdfunding voor de aanschaf van die meiden, maar je realiseert je ook wat die twee varkens kosten hè de rest van hun levens?'

Penningmeester is fiscaal jurist en bekijkt het door zijn bril. Gelijk heeft ie. Iemand moet het hoofd koel houden, anders ging ik iedere dag bij het slachthuis staan en kocht alle varkens vrij :-)

'Dértig vrienden per meid, Dafne. Dat zijn zéstig Vrienden van Familie Bofkont erbij voor het eten, drinken & gelukkig zijn van Kleine Meid en Grote Meid. Regel jij het even?'

Van de week informeerde Penningmeester even. 'En?'

Hierbij dus. Namens de Slagersmeiden:
'Wil jij onze Vriend worden? Dat kost jou nog net geen 17 cent per dag. Maar daar hebben wij een warm bed voor, lekker eten, volop liefde en Dokter Peter als dat nodig is. En jij? Jij krijgt er een goed gevoel voor terug. En een mooi boek. Dat moesten wij allemaal zeggen van Dafne. Zijn we nog wat vergeten?'

Nee meiden, goed gedaan hoor. Jullie vertegenwoordigen al die andere varkens waar ik iedere dag aan moet denken.

Het is zoals Tommy Wieringa zegt: 'Het vermogen tot lijden is inderdaad wat ons met het dier verbindt. Miljoenen productiedieren ondervinden reëel leed in veel te kleine ruimtes waarin ze hun veel te korte levens doorbrengen te midden van veel te veel soortgenoten - het is alleen maar omdat dit zich in het verborgene afspeelt, dat we daarmee kunnen leven. Niet ons voorstellingsvermogen schiet te kort, we zijn simpelweg opgehouden met het ons voor te stellen. Die onverschilligheid, dat is onze misdaad jegens het productiedier.'

Gelukkig zijn de Vrienden van Familie Bofkont niet onverschillig. Daar zorgen die vrolijke Slagersmeiden wel voor. Want wat zijn ze leuk he? Doe je ook mee? Vriend van Familie Bofkont worden doe je zo:
http://www.familiebofkont.nl/vriend
Namens de Meiden én Penningmeester alvast bedankt!

Fijne dinsdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Wat ben ik dol op jullie site. Sinds mijn oma haar lekkende hartklep heeft vervangen door die van een varken, ben ik solidair met ze en hebben ze mijn oneindig respect.'
(Dankjewel Jacqueline K.!)



Zaterdag 23 september 2017


OPROEP
Wie Brengt Boeken?

...

Wie woont er in de buurt van Stadskanaal?
Zo ja, heb je ook zin in de Familie Bofkont Workshop?
Dan liggen er 2 vrijkaarten op je te wachten!

Het gaat om het volgende:

Door de brand is onze hele dierenbibliotheek in vlammen opgegaan :-( Om weer een beginnetje te maken heb ik op Marktplaats een 16-delige Dieren-Encyclopedie gekocht.

Die boeken liggen op mij te wachten in Drouwernermond. Maar druk, druk, druk, te druk om ze zelf op te halen.

Wie haalt ze op en brengt ze naar Het Beloofde Varkensland? Dan ben je van harte welkom op de Familie Bofkont Workshop van 15 of 22 of 29 oktober! En zoals gezegd: 2 vrijkaarten. Plus eeuwige dank :-)

mail@hebeloofdevarkensland.nl voor het adres in Drouwernermond. Hoop van je/jullie te horen :-)

Fijne zaterdag allemaal!

PS
En nu we het toch over boeken hebben:
Het Familie Bofkont Boek is in de 24-ste herdruk.
Bijgewerkt met de verhalen van Brody, de Slagermeiden en Koentje & Grote Broer.
Dus wie er nog met smart op wacht: nog even geduld a.u.b.

PPS
Quote van de dag:
'Dafne, er komt goud uit jouw pen!'
(Dankjewel Daan K.!)



Donderdag 21 september 2017


BRODY IN DE BOCHT
Nieuw begin

...

De dood is ook een nieuw begin. Brody's vorige leven (balkon, F., fretten, honden, katje) is voorbij. Voorgoed. Over een poosje zal het flatje in Noord nieuwe bewoners hebben. De wind zal draaien, de zon zal schijnen (Herman van Veen).

Had ik al gezegd dat ik sinds kort weet dat Brody een Ierse jongensnaam is, en dat Brody 'muddy place' schijnt te betekenen?

Welnu: Brody heeft sinds maandag interesse in modder.

Dat kwam zo:
Na een fikse regenbui brak de zon door. Betoverd door het warme september-namiddag-licht leek het ineens tijd om Koentje en zijn Grote Broer de grote varkenswereld te laten verkennen. Staldeur opengezet en even later sprongen de broertjes als vrolijke vlooien het erf over. Puur biggengeluk.

En doe nog eens gekker:
Waarom Brody dan ook niet? Brody? O jee wat eng. Zou ik dat aandurven? Want dat betekende ook een confrontatie met zijn twee buurmannetjes. En zoals iedereen weet, tot dusver was die kennismaking weinig succesvol verlopen.

Brody lag bovendien zijn roes uit te slapen na het drinken van een paar liter ananassap, die hij geroofd had uit de melkerij. 'Brody is lam!' zou zijn klokkenluidster uitgeroepen hebben. Er kwam inderdaad geen enkele beweging uit de bult stro waar hij zich onder verschanst had. Stiekem opgelucht haalde ik adem.

Maar ineens stond hij toch buiten. Brody! Buiten! Tussen de stieren! Bij Koentje en Grote Broer! Ik durfde nauwelijks te kijken.

En was hij bang? Helemaal niet. En deed hij lelijk? Helemaal niet.

Met een zwierige zwiep van zijn staartje swingde Brody alle kanten op. Hatsikedee. O kijk daar heb je mijn buren ook. Goedemiddag. Lekker weertje he? En wat is dat? Modder? Wat leuk! En wie is dat? Moeke? Wat een lieverd. En zo ging het maar door.

Sindsdien wil Brody niks liever dan naar buiten. Willen ze alledrie niks liever meer dan naar buiten. Met z'n drieën. Jawel mensen, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Want toen ze maandagavond laat eindelijk in het stro ploften waren ze eruit. Brody is de baas. Koentje en Grote Broer deden er niet moelijk over. Iemand moet de baas zijn, nietwaar?

En vanaf dat moment heb ik de afscheiding tussen hun slaapkamers opengelaten.

Binnen kunnen ze uit de voeten op zo'n 100 vierkante meter. Dicht bij elkaar, ver uit elkaar, kiest u maar. Over het naar buiten gaan hou ik voorlopig nog even de regie. Ze zijn zo gretig met het verkennen van hun nieuwe wereld. Voor je het weet lopen ze te winkelen in Amstelveen. Met z'n drietjes. Gearmd.
Wordt Vervolgd.

Fijne donderdag allemaal!

PS
Quote van de week:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik dat al zooooo lang van plan ben. Brody, waar ik steeds om kan huilen, heeft mij over de streep getrokken! Ha ha ha. Goed gedaan Brody.')
(Dankjewel Monique K.!)

Ook nog Vriend van Brody worden? :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Woensdag 20 september 2017


DE VADER VAN BRODY
Moordwijf

...

Opzienbarende mail van de klokkenluidster van Balkonstumpertje Brody: 'Lieve bofkonten, de 'vader' van Brody is stervende. Hij heeft een agressieve vorm van hersenkanker.'

De vader van Brody? De vader van Brody? O ja, de man van het balkonstumpertje.

Ze hoorde het in de dierenwinkel van een aardige man die de hond van de Vader van Brody uitliet. Dé hond die Brody het leven zo zuur gemaakt heeft.

De hondenuitlater zei dat hij het zo geweldig vindt dat Brody nu bij Familie Bofkont woont en dat er vreselijke dingen waren gebeurd op dat balkon: "Maar F. heeft wat foute vrienden dus niemand durfde iets te melden."

Hij vertelde haar dat er een nieuwe baas voor de hond wordt gezocht. Of ze laten hem inslapen. "4 jaar!!!!!" brieste de klokkenluidster. "Hij is pas 4 jaar!"

"En als jullie niet op mijn noodoproep hadden gereageerd was Brody nu krijsend en met een epilepsieaanval naar de SLACHT gegaan, zonder ooit in zijn leven een baaltje stro, een medicijn of diepe liefde te hebben gehad! De winter komt er aan, en hij had weer met 5 graden onder nul op het balkonnetje gestaan met een enorme hond achter het glas!"

Ik belde haar meteen: "Zullen we vanavond samen naar F. gaan?"

Dat waren we al van plan, ik wilde F. graag nog eens spreken. Ik zat vol vragen over het mysterie Brody. Ondanks zijn verleden is hij zo op zijn gemak bij mensen. Dat moet de verdienste van F. zijn. Op zijn manier moet hij dol zijn geweest op het balkonstumpertje. Ik had hem daarom alles willen vergeven omdat ik vermoedde dat de situatie hem boven het hoofd was gegroeid.

Om 19.00 uur zou ik de klokkenluidster komen halen. Maar om 11.00 uur ging de telefoon: "Ik ben vast even gegaan. Hij ligt in coma. Zijn kinderen komen vanmiddag. Ik mocht toch even naar binnen. De fretten zijn al weg."

En ze had gedaan wat ik hoopte. Ze had F. namens Brody een kus op zijn wang gegeven, en gezegd dat hij rustig kon gaan omdat Brody het goed heeft.

's Avonds weer een mail van dit moordwijf.

'Ik kwam vanmiddag de man tegen in het park die F.'s hond nu uitlaat. Deze man weet ALLES van Familie Bofkont. Hij had de site aan F. laten zien en de filmpjes. F. miste zijn Knor maar na een paar avonden was hij enthousiast. Hij vertelde in de hele buurt dat zijn Knorretje bij jou onder het dekbed sliep..... "Had ze mij ook niet mee kunnen nemen, dat lekkere wicht," zei hij elke keer.'

Blij dat de Vader van Brody nog geweten heeft dat zijn Knorretje het goed heeft. Tijdens die chaotische ontmoeting toen voelde ik al aan mijn water: hier zit meer achter. Daarom wilde ik er nog gauw een keer heen. Maar ja, daar kwamen de Slagersmeiden tussen. En Koentje. En zijn Grote Broer. En gingen Giel en Maxie dood. Zo is het leven bij Familie Bofkont.

MAAR NU HET VOLGENDE:
Heeft iemand interesse in de Beul van Brody :-)?
Hij blijkt een hele sociale hond te zijn, die gewoon aandacht en liefde nodig heeft. En vooral meer ruimte dan op dat kleine flatje. Hij (of zij, dat weet ik niet) is dus 4 jaar en een 'steffert' maar dat zal wel een Stafford zijn.
IEMAND?

PS
Quote van de dag:
'Zondag 17 september ben ik geweest met mijn zussen. Varkens zijn onze meest geliefde dieren en wat een fantastische koeien/stieren ook! Wij hebben onszelf nog nooit zo'n mooi cadeau gedaan. Leuke vrijwilligers, veel passie en liefde en een hele fijne sfeer. Wij zijn nog nooit zo relaxt ergens vandaan gegaan met zo een serieuze boodschap. Zet het goede werk voort en tot snel!'
(Dankjewel Anouschka M. & Zussen!)

Ook Vriend van Familie Bofkont worden?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Dinsdag 19 september 2017


VARKENSVRIEND
en ook koeienvriend...

...

Zondag met Lubach gezien? Alsnog doen! Verplicht huiswerk als je begaan bent met varkens. Geen straf hoor, er valt heel wat te lachen.

En hij komt ook met een oplossing. De Slechter Leven sticker. Op naar de supermarkt dus en plakken maar op die pakjes goedkoop vlees. Als er nog stickers zijn tenminste. 3000 vellen laten drukken en ze waren er maandag al bijna doorheen.

Ik ga het programma nog een keer bekijken. Vooral om die meneer die bij het schap met kippen-kiloknallers werd geïnterviewd:

"Goedemiddag meneer. Kip gekocht?"

"Ja."

"Denkt u wel eens na over het leven van zo'n kip?"

"Nee. Waarom zou ik? Denkt die kip wel eens na over mijn leven dan?"

Echt waar. Dat zei die man. Een echte man, geen acteur in Zondag met Lubach dus.

Gistermiddag kwam ik aanrijden bij de supermarkt in Uithoorn. Een dame greep onmiddellijk haar telefoon. Ze gebaarde: "Mag ik uw varkentje fotograferen?"

Even later tikte ze tegen het raampje: "Door u ben ik gestopt met het eten van varkensvlees. Ik kan het niet meer. Bah. Lammetjes ook niet meer. Kalfjes ook niet. Eigenlijk eet ik alleen nog maar rundvlees."

Er ontstond een vlees-dialoogje.

Ik vertelde haar dat ik vroeger dacht dat rundvlees het enige toelaatbare was. Van zo'n groot beest konden veel mensen eten en dan hoefde er maar 1 dier dood. Maar dat ik daar toch van teruggekomen was.

We kregen het over Zeus en Herman en dat ik die met de fles had groot gebracht. "Komt u maar nooit naar Het Beloofde Varkensland want dan eet u ook geen rundvlees meer." Ze vroeg onmiddeliijk een kaartje :-)

https://www.npo.nl/zondag-met-lubach/17-09-2017/VPWON_1266479

Fijne dinsdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik de varkens een warm hart toedraag. Ik geniet van ze.'
(Dankjewel Hanny B.!)

Ook Varkensvriend worden?
http://www.familiebofkont.nl/vriend

PPS
Ze bedoelde het varkentje voorop mijn motorkap.
Hij staat daar al 20 jaar (sinds Dierendag 1997).
Mooie strijdbare houding. Varkens! Voorwaarts!



Maandag 18 september 2017


STOERE ART
R.I.P.

...

Weten jullie nog van dat mooie lieve mannetje dat bij Betsy wilde liggen? Al die kaarten die we allemaal naar hem stuurden toen hij jarig was?

Gistermiddag is hij gestorven. Stoere Art.

Mannetje van 7 jaar, waarvan 6 jaar strijd tegen een zeer zeldzame hersentumor.

Ik maak een diepe buiging voor hem, zijn moeder, zijn vader en zijn broertje Benten. Wat zij met elkaar hebben doorgemaakt daar kun je alleen maar stil van zijn.

De zon scheen, schreef zijn moeder, mooier kon niet voor hun dappere strijder.

Rust zacht Stoere Art.

PS
Art's moeder, Mariëlle Boukens, schreef gruwelijk mooie stukjes over het hele proces. Lees maar: http://www.hartigewoorden.blogspot.nl



Zondag 17 september 2017


STUDENTENVARKENTJE
Andere tijden?

...

Veel ophef over de uitzending van Andere Tijden (zaterdag 16 september). Honderdvijftig kaalgeschoren studenten tijdens hun ontgroening op de zolder van een studentenhuis in de Amsterdamse Sarphatistraat.

"Laten we Dachautje spelen!" had een oudejaars geroepen.

Opvallend: niemand van de studenten is afgehaakt, op een na. Die is opgestapt, verhuisd naar Den Haag en wilde nooit meer iets met welk studentencorps dan ook te maken hebben.

Maar ik wil het hebben over het jonge varkentje in hun midden. De heren hadden het beestje volgestopt met laxeermiddelen.

Die foto. Tussen al die kaal geschoren koppen dat ontdane smoeltje. Hoe ze dat beestje omhoog sjorren, de achterpootjes hulpeloos in de lucht. Een wirar van handen, maar niemand die het beestje in zijn basis, van onderen, ondersteunt.

Alleen de student links van het varkentje is de enige die naar hem kijkt. Zijn hand op het schedeltje heeft nog iets beschermends.

Hoe het met dat varkentje is afgelopen, daar moeten we maar niet aan denken.

"Dit was Andere Tijden," sloot de presentator af. "Terug naar de onze."

Hoezo andere tijden?

Voor de combi studenten-varkentjes-ontgroeningsrituelen zijn de tijden helemaal nog niet veranderd. Wie herinnert zich niet als de dag van gisteren wat Maximiliaan is overkomen?

En als ik google op Feuten, de BNN serie, waar ook een varkentje in 'meespeelde', stuit ik tot mijn verrassing op het commentaar van een nog onbekende Rosanne Hertzenberger waarin ze zich fel keert tegen iedere vorm van ontgroening: 'Er is het varkentje, dat eerst ter verzorging aan een groepje feuten wordt gegeven en na een paar dagen van kant wordt gemaakt.' Rosanne's hele betoog: 'Stop met dit sadisme: ontgroeningen lopen der definitie uit de hand' is de moeite van het lezen waard.
http://www.mareonline.nl/artikel/1011/09/0101/

Er wonen nog steeds 'studentenvarkentjes' op Het Beloofde Varkensland. Bokkie, Bessie, LadyBoss, Dumpie. Maximiliaan werd landelijk nieuws, wat de anderen hebben meegemaakt weet ik het niet, dat stond er niet bij.

Studenten & Varkentjes; lijkt me een mooie taak voor de Dierenbescherming. Ieder jaar voor de ontgroeningstijd een stel inspecteurs op pad sturen. Preventieve voorlichting op de universiteiten. Er straf en een boete aan verbinden. Jaar in, jaar uit. Net zolang tot geen student het nog in zijn hoofd haalt om nog maar aan een varkentje te dénken...

Nog een fijne zondagavond allemaal!



Donderdag 14 september 2017


OPROEP
Remi

...

Wie kent (kende) deze leukerd? Hij heet (heette) Remi.

DE SITUATIE IN 2006 (11 jaar geleden dus):
Remi woonde op de kinderboerderij van Geldrop. Daar moest hij weg, want de beheerder wou weer met 'jong spul' beginnen.

WIETSKE
Ene Wietske heeft toen mijn hulp ingeroepen.

REMI NAAR ASTEN
Remi kreeg een nieuw thuis in Asten bij de varkentjes Truuske en Slotje. Voorbij eenzaamheid. Voorbij gevaar van handelaar. Voorbij slacht.

Dit alles speelde zich af in 2006. Remi was toen 5 jaar.

OPROEP
Nu ben ik op zoek naar Wietske (en wie weet leeft Remi nog...)
Wie weet wat?
Wie kan mij helpen?
Dank vast!

Dafne Westerhof
Het Beloofde Varkensland
mail@hetbeloofdevarkensland.nl



...



Maandag 11 september 2017


BETSY
Melkvarkens

...

Waar blijft toch die verjaardagskalender van Familie Bofkont?
Dan had daar vandaag, op 11 september, een naam gestaan: Betsy!

Bij Familie Bofkont tuimelen we van het ene sterfgeval in de andere verjaardag.

Betsy is 8 jaar geworden. Nu mag ze volgens de boekjes een oud varken heten. Een oud moedervarken. Ongekend in de wereld van de productievarkens. En een oud moedertje dat al haar kinderen bij zich heeft mogen houden: een ongekend fenomeen.

Van harte gefeliciteerd Betsy! Met alles. Met je verjaardag. Met je lummels. Met je zijn.

In de Volkskrant lees ik over genetische manupilatie bij landbouwhuisdieren. De Universiteit van Illinois is bezig een 'melkvarken' te ontwikkelen. Een varken dat dankzij een ingebouwd gen, afkomstig van de koe, genoeg melk geeft om al haar biggen van voldoende voedsel te voorzien. Bij 'gewone' zeugen komen jongen vaak om van ondervoeding.

Maar wat er niet bij vermeld wordt is dat 'gewone' zeugen over de kop gejaagd zijn om alsmaar meer biggen te moeten 'produceren'. Logisch dat er dan niet voldoende melk is voor allemaal. Kunnen zij het helpen?

In België heeft het woord melkvarken trouwens een andere betekenis. Daar bedoelen ze met een melkvarken een gespeende big: de big die zo'n 3 tot 4 weken melk bij de moeder gedronken heeft en daarna van haar gescheiden wordt.

Zeg maar de leeftijd van Betsy's lummeltjes op de foto.

FILET VAN MELKVARKEN IN HONING-MOSTERDSAUSJE Kruid het vlees (lees: Eberhardje) met pezo en bak op een stevig vuur zodat het vlees (lees: Joke-tje) dichtschroeit. Tijdig blussen met water en onder deksel een 20 minuutjes laten garen (lees: Klaasje). Hak de peterselie fijn, snijd het vlees (lees: Fransje) per persoon in drie stukken en leg onderaan het bord op een lepel saus. Strooi er gehakte peterselie over.

Ja! Laten we Eberhardje en Joke-tje en Klaasje en Fransje in drie stukken snijden en er gehakte peterselie over heen strooien :-) :-(

Biggetjes van die leeftijd zijn wondertjes. De romige stevige lijfjes, de marsepein-roze kleur, hun glanzende velletjes, de zachte haartjes, oortjes en neusjes vochtig, stevig, rubberig, maar o zo zacht en warm om nog maar van hun hoefjes en wimpertjes te zwijgen.

Die wondertjes zijn trouwens nu al net zo groot - of groter - dan hun moeder Betsy. Staat er ineens een heel leger van die roze lummels voor je neus. Maar wie A zegt, moet B zeggen.

Wij zeggen hier zelfs Z. De Z van Zorg. Voor Ze Zorgen Tot Ze Omvallen Van Ouderdom. Want toen Betsy stopte met melk geven, heeft ze het stokje aan ons overgegeven. Ziezo. Mijn werk zit er op. Nu jullie :-)

Nog vele jaren Betsy in goede gezondheid!

Fijne maandag allemaal!

PS Quote van de dag:
'Ik word Vriend van Familie Bofkont omdat ik alles heb wat mijn hartje begeert. En mijn wens is dat de varkens het ook wat beter gaan krijgen.'
(Dankjewel Jan G.!)

Ook het werk van Stichting Familie Bofkont ondersteunen?
Op een lichte manier aandacht vragen voor een zwaar onderwerp?

Word ook Vriend, want die lummels kosten handen vol geld :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Zondag 10 september 2017


DIEREN-ROUWDESKUNDIGE
Alles

...

Alles doet er toe, alles alles doet er toe
Ook wat er niet toe doet, dat doet er toe
Herman van Veen

'Het is te hopen dat de tweede helft van dit jaar wat beter wordt,' mailde iemand. Dat was lief bedoeld maar ik moest er ook over nadenken.

Want wat is beter? Dat er geen bofkonten meer zullen doodgaan?

'Dit jaar zullen er waarschijnlijk veel bofkonten gaan,' zei ik al tegen een van onze bofkontboerinnen. Dat was begin januari. Toen was er nog geen sprake van brand. Had er trouwens ook niks mee te maken.

Nee, gewoon omdat ze er de leeftijd voor hebben. Dan zit hun leven er op. Dat is geen kwestie van goed of fout. Dat is gewoon zo.

Een paar weken geleden werd ik gebeld door een mevrouw met een ziek varken. Jong dier, pas 1,5 jaar, maar al maandenlang ziek. Het arme dier had geen toekomst meer, maar ze wilde het niet laten inslapen. 'Dan voel ik me een moordenaar.'

Ik probeerde haar op andere gedachten te brengen. Vertelde haar hoe we het hier doen. Vanaf het moment dat het moeilijke besluit wordt genomen tot en met het afscheid. Vormgeven aan de dood. Het helpt. Maar ze hoopte dat als ze op een dag zou thuiskomen, haar varkentje vanzelf vredig zou zijn ingeslapen. Ik drukte haar op het hart om dokter Peter te bellen.

Hoe vaak ik al een varken had moeten laten inslapen, vroeg ze. 'Al meer dan 20 keer,' zei ik zo uit m'n hoofd. 'En als Dokter Peter het doet, gaat het goed. Toe, bel hem alsjeblieft op.'

Dokter Peter: 'Een dier gaat niet zomaar vanzelf dood, dat is een lange, lange lijdensweg. Deze mevrouw mag blij zijn dat de NVWA hier geen lucht van gekregen heeft. Een ziek dier hulp onthouden is strafbaar.

Gisteren hebben we de bloemen die aan de dijk lagen voor Maxie, naar haar eiland gebracht. Plus een lading appels voor haar nabestaanden :-)

Haar leven vieren. Blij zijn dat een vleesvarken een echt varkensleven had met alles d'r op en d'r an. Maxie's aanwezigheid deed er toe. Voor haar broer Willy, de Moeder van Sjonnie, de Black Boys en Kleine Beer. En voor ons en de mensen die een loopje langs het eiland maakten om van hun varkensgeluk te genieten.

Na Maxie zullen er nog velen volgen. Van ouderdom. Ook dan zullen we hun levens vieren. Eens komt er een eind aan, voor ons allemaal. Ook daarin zijn de bofkonten mijn leermeesters :-)

Fijne zondag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Even kunnen stralen in dit leven, maar heb mijn varkenspootjes voor jullie achtergelaten. Goede reis Lief meisje Maxie..'
(Dankjewel Kristel B.!)

Alles doet er toe:
https://youtu.be/TaXgEczUsis



Zaterdag 9 september 2017


MAXIE & WILLY
Kunst

...

Bofkont-Mecenas Nathalie kwam nog terug op de áánleiding van Maxie's aanwezigheid op Het Beloofde Varkensland. 'Wie heeft het daar nog over en wat is het bewustzijn daarna?' Ze is er nog steeds boos over.

Nathalie heeft gelijk; Maxie & Willy waren goed-maak-biggen.

De oorspronkelijke Maxie & Willy hingen al in helften voor de Openbare Uitbeenles. Wie weet het nog? Het hippe 'kunstproject', waarbij 2 biggetjes werden vetgemest en toen onder veel media-aandacht naar het slachthuis gingen? Kunst mensen! Kunst!
De gemoederen liepen destijds hoog op. Om er nog enigszins een positieve slinger aan te kunnen geven kochten we daarna twee biggetjes vrij uit de varkenhouderij. Maxie & Willy. Dan zouden ZIJ het leven krijgen dat ik aan die onfortuinelijke 'kunstbiggen' had willen geven. Maar de 'kunstenaars' gingen niet op mijn aanbod in. De slacht was immers de apotheose van hun 'kunstproject'.

Ach, oude koeien uit de sloot. Het sloeg allemaal nergens op. Ook heb ik spijt van mijn interventie. Daar kom ik later nog wel eens op terug.

Maar één ding heeft het wel opgeleverd.

Deze Maxie & Willy hebben samen een geweldig leven gehad. Niet lang. Vier jaar samen, maar het waren 4 fan-tas-tische jaren. Maxie was de extraverte van de twee. Wat kwam ze er altijd enthousiast aanscheuren. Joepie! Wat een leven hebben wij hier! En wat leuk dat jij hier nu ook bent! Welkom op ons eiland!

Willy blijft niet alleen achter.

Hij heeft De Moeder van Sjonnie nog. En Kleine Beer (ook zo'n excuus-truus). En de Black Boys. Nu zijn ze met hun zessen op hun Bofkonteiland. Toch gek. Zes kontjes aan de voertrog in plaats van zeven. Maar wat doe je eraan?
Wordt Vervolgd.

Fijne zaterdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Rust zacht Maxie ... ik ga je missen als ik met mijn Laika ga kijken bij de 'Varkies'... Maxie kwam vaak kijken ... ik was verliefd!'
(Dankjewel Karin N.!)



Vrijdag 8 september 2017


MAXIE
Rituelen

...

Dokter Peter heeft de foto's van Maxie bestudeerd en is in de boeken gedoken: Acute Eenzijdige Longontsteking.

Die was er ineens terwijl Maxie er niks van merkte, noch wij, maar binnen één nacht de dood tot gevolg had.

'Als een boer plotseling een dood varken in de stal vindt, is het vaak deze oorzaak. En er is helemaal niks aan te doen,' aldus dokter Peter.

'Maar hoe is haar einde geweest?' wilde ik toch weten. 'Geen lange doodsstrijd. Niet langer dan een halfuur tot een uur.'

Maxie's afscheid stelde ons voor een grote logistieke uitdaging.
Razendsnel ziek. Razendsnel dood. En een razendsnel afscheid.

Ze lag er mooi ontspannen bij in de opening van het huisje. De Moeder van Sjonnie aan haar ene kant, haar broer Willy aan de andere kant. Maar haar nog een paar dagen op het eiland laten liggen was geen optie. Maxie toedekken met een mooie lap, bloemen en appels? De Moeder van Sjonnie & Co zouden daar wel raad mee weten :-) En met die ravage konden we passanten niet confronteren.

Bovendien was het te warm voor zo'n drie-dagen-afscheid. Maxie moest dus meteen van het eiland af. Maar hoe?

Dennis heeft zich weer eens van zijn beste kant laten zien. In het maanlicht maakte hij een brug over de sloot. Wist Maxie op een plaat hout, aan 30 meter lange staalkabels, van het eiland af te manoeuvreren. Met een adembenemende precisie, nergens grof of lelijk.

Maxie zoefde als een koningin door het land, over de dijk, in het licht van de koplampen van de achteruitrijdende bus, naar haar plaats van bestemming. Het was van een grote schoonheid. Die jongen verdient een lintje.

Toegedekt, geraniums om Maxie heen geschikt, appels, foto's uitgeprint, woorden op het bord geschreven en toen was het bijna 4.00 uur. Maxie zou vanaf 6.00 uur opgehaald kunnen worden. Nog een paar uurtjes slapen (Brody kon zijn geluk niet op :-)), koffie gezet, cake, en de wacht bij Maxie houden.

Om 10 over 8 reed de wagen van de Rendac voor.

De chauffeur sprong er zwijgend uit. Drukte op de knop, de grijper verscheen en het volgende moment lag Maxie in zijn wagen. Hij sprong de cabine weer in en weg waren ze. Ook hij wist precies wat hij deed en het was nergens grof of lelijk. Het klopte allemaal als een bus.

Maandag en dinsdag scheurde Maxie nog als een gek over het eiland heen. Vol levenslust. Woensdag was ze dood.

Ik sta er nog van te tollen.

En nu ga ik Dennis feliciteren met zijn 47-ste verjaardag.
Hij heeft een trekker gevraagd :-)

Fijne vrijdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Sinds mijn oma haar lekkende hartklep heeft vervangen door die van een varken, ben ik solidair met ze en hebben ze mijn oneindig respect.'
(Dankjewel Jacqueline K.!)

Vriend worden van de Varkens?
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Donderdag 7 september 2017


DROOMLAND
Maxie

...

Heerlijk land van mijn dromen
ergens hier ver vandaan
waar ik zo graag wil komen
daar waar geen leed kan bestaan

Ergens moet er een plek zijn waar het nog fijner is dan op Het Beloofde Varkensland. Zeeman ging er dit jaar heen. Zwarte Prins. Mister Frisling. Piet. Ieniemini. Gieltje.

En gisteren Maxie. Ook zij is naar de Varkenshemel vertrokken.

Ze had zondag niks gezegd toen ze de show stal op het Bofkonteiland. Vrolijk en onstuimig als altijd. Mijn Mooie Maxie. Ónze Mooie Maxie.

Ook maandag was alles als vanouds toen Hanny en Emile, en David op dinsdag, het ontbijt naar het Bofkonteiland brachten. Een stel tevreden smakkende varkens op zonnige nazomerdagen.

Vorige week nog maakte Maxie indruk toen we zagen dat ze de baas was geworden over haar grote broer Willy. Maxie, in de kracht van haar leven. Gisteren zomaar ineens weg. Vanuit het niks.

Je zult er een reden voor gehad hebben, meisje.

Dankjewel voor je stralende aanwezigheid bij Familie Bofkont.
Een goede reis naar je Varkenshemel.

Droomland droomland
oh ik verlang zo naar droomland
daar is steeds vree
dus ga met mij mee
samen naar 't heerlijke droomland

https://youtu.be/c9NLk2dhH9A

En toch vind ik het een rotstreek.



Woensdag 6 september 2017


HOOP VOOR VARKENS
Met een open mind

...

En de Ondernemer van het jaar is...... een varkensvermeerderaar!
34,4 gespeende biggen per zeug per jaar!

Niemand anders dan Yvon Jaspers mocht de prijs uitreiken.

Zou ze er wel eens over nadenken wat dat betekent: 34,4 biggen per zeug/per jaar? Toen ik op de boerenschool zat stond de teller op 23,1 biggen. Toen al werd er gefluisterd over het streven naar 30 biggen per jaar. Toen toekomstmuziek, nu dus een feit.

Waarom krijgen die fokzeugen geen prijs van Jaspers? Een lekker modderbad? De volgende worp in een echt stro-nest? Ik kan wel wat bedenken waar ze die hardwerkende varkensmoedertjes blij mee kan maken.

Hoe gaat het eigenlijk met de varkensmoedertjes die de hoofdprijs kregen?

Met pensioen naar Het Beloofde Varkensland:

LA MAMA: 170 biggen.
Haar kuur tegen de baarmoederontsteking zit er op. Nu moet ze het verder weer op eigen kracht doen. Ze is goed te pas, wel met een wat smaller smoeltje, maar ze is dan ook al ruim 13 jaar.

DE MOEDER VAN SJONNIE: 114 biggen.
Afgelopen zondag net zo'n enthousiaste gastvrouw als altijd. Met haar onstuimige gedrag is ze nog steeds de ster van het Bofkonteiland. Godzijdank kan ze nu uit de voeten; konden al die turbozeugen dat maar :-(

BETSY: 139 biggen.
Zo mooi om te zien dat haar gezin zo hecht met elkaar blijft. Nog steeds de moederrol temidden van dat stelletje roze lummels. Ligt altijd vooraan in de deuropening. En als haar lummels er op uit gaan voor een wroetsessie of modderbad, blijft zij meestal nog even thuis: 'Gaan jullie maar vast. Moeder komt zo wel.'

GRANNY: 306 biggen.
Maakt dezelfde ontwikkeling door als La Mama destijds. Heel lang de kat uit de boom gekeken. En nu? Nu brult ze de dakpannen van het dak als ze het tijd vindt voor haar ontbijt.

MUK: 205 biggen.
Gloreert in haar rol als grootmoeder. Als de kleine zwartjes niet bij haar komen, gaat ze wel bij hen op bezoek. Regelmatig zien we haar een tukkie doen in hun huisje. Heeft ze dan eerst een stukje voor moeten lopen en dat gaat haar nog steeds goed af. En ze kan het zelfs goed vinden met haar schoondochter; de moeder van de kleintjes. Heeft ze ineens een heel gedumpt varkensgezinnetje geadopteerd. Die Muk.

In een volgend leven neem ik alleen nog maar uitgewerkte fokzeugen op :-)
Wordt Vervolgd.

Fijne woensdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Ik heb je boek met heel heel heel veel plezier in 2 dagen uitgelezen. Met de mooie en ontroerende verhalen in mijn achterhoofd ben ik deze week aan het coschap landbouwhuisdieren (diergeneeskunde) begonnen. Al wat fijne gesprekken met een open minded docent (varkensdierenarts) achter de kiezen over de toekomst. Ben benieuwd...'
(Dankjewel Haitske B.!)

Ook Vriend worden van de gepensioneerde Bofkont-Moedervarkens?
http://www.familiebofkont.nl/vriend

PPS
Eindelijk! Alle foto's van workshops, feestjes en ander mens/diergeluk staan online :-)
http://www.familiebofkont.nl/fotos



Zaterdag 2 september 2017


BED & BRODY
Slim

...

Brody wil voor zichzelf gaan beginnen. Een Bed & Breakfast, maar dan anders. Bed & Brody. Goed idee.

Is ie verzekerd van nachtelijk gezelschap en de volgende ochtend krijgt HIJ ontbijt op bed in plaats van andersom. Laat die slimme varkentjes maar schuiven :-)
Fijne zaterdag allemaal!

PS
Quote van de dag:
'Het liefst zou ik alle afgedankte dieren opnemen, maar dat kan nu eenmaal niet. Want als je een dier opneemt moet je er ook 100% voor kunnen gaan en optimale zorg en leefomstandigheden kunnen bieden.'
(Dankjewel Ciska R.!)

Bed & Brody ondersteunen?
Word Vriend van Familie Bofkont :-)
http://www.familiebofkont.nl/vriend



Vrijdag 1 september 2017


KOENTJE
Vertrouwen

...

Ach die lieve Koentje. Kwetsbaar kleintje. Heeft zoveel slaap nodig. Zoekt ie een zonnestraaltje op en dan ligt ie er zo stilletjes bij.

Vanochtend een spuitje met Dectomax gegeven. Koentje & Co vergaan van de jeuk. Ze schuren zich helemaal wezenloos. Hun verregaande schurft is niet meer met Ivomec in een stukje brood met pindakaas te bestrijden.

Gelukkig kruipen de broertjes helemaal in je, dus lekker op schoot, masseren, en ja dan toch even dat gemene prikje. Een moeilijk moment, maar het moet. Zachte heelmeesters maken nu eenmaal stinkende wonden en jeuk is ook geen pretje.

Koentje bleef daarna toch nog op schoot liggen, zijn vertrouwen in ons is intact gebleven. Het allerbelangrijkste in zijn leventje is dat hij zich geborgen voelt.

Straks ga ik dokter Peter bellen.

Wat denkt hij van 'dat raars' dat achter uit Koentje hangt? En moet daar nog wat aan gebeuren? Arme Koentje zal er niet op zitten te wachten om in zo'n korte tijd voor de derde keer onder het mes te moeten, maar er is één troost. Dokter Peter opereert tenminste onder volledige narcose...
Wordt Vervolgd.

PS
Quote van de dag:
'En intussen heeft Brody dus mooi al 4 varkens een gelukkig leven bij Familie Bofkont bezorgd :-)'
(En zo is het Ingeborg Z.!)

Vriend worden van deze 5 nieuwkomers?
Brody zelf plus de Slagersmeiden plus Koentje & Co
http://www.familiebofkont.nl/vriend


← naar augustus  |  BOFKONT BLOG SEPTEMBER 2017
| mail@familiebofkont.nl | www.familiebofkont.nl |

GIRO 469 (IBAN NL02INGB0000000469) t.n.v. FAMILIE BOFKONT (ANBI, dus giften zijn aftrekbaar)